stercorarius
stercŏrārĭus, a, um, adj. [stercus],
- of or belonging to dung: crates, Varr. R. R. 1, 22, 3: porta, a gate in the temple of Vesta (v. stercus), Fest. p. 344 Müll.; cf. Bunsen's Rome, 3, p. 12.
stercorārius (stercerārius), a, um (stercus), zum Miste gehörig, Mist-, crates, Cato r.r. 10, 3. Varro r.r. 1, 22, 3: porta, im Tempel der Vesta, Fest. 344 (b), 16
omnis Francus saponarios amat ut ~ios
diabolus ‥ dicens, “o rustice decrepite, o rustice ~ie, tam bene novi ego psallere, sicut et tu ‥ crocitare”
tu rusticus es obesus ‥ nam potius vocari debes ~ius quam Godricus; nam nomini tuo turpissimo congruis, qui Godricus rusticus pessimus, et porcorum are purgator inquinatissimus, jure tibi debito ab omnibus nominaris
[] hominum. avium. mitium. immitium. apothecaria. ~ia. sentina labels on diagram of Noah's ark :
a mixel , ~ium
a dungil , ~ium
stercŏrārĭus (14) (stercĕ- Cato Agr. 10 ), a, um (stercus), qui concerne le fumier ou les excréments : Cato Agr. 11 ; Varro R. 1, 22, 3 ; Fest. 344.