stercoratio
stercŏrātĭo, ōnis, f. [stercoro],
- a dunging, manuring, Varr. R. R. 2, 2, 12; Col. 2, 1 fin.; 2, 16, 2; Plin. 18, 23, 53, § 192.
stercorātio, ōnis, f. (stercoro), die Düngung, Varro, Colum. u.a.
transferatur sepius ovile, ut tota campi area tam beneficium mincture quam ~onis pecorum senciat
stercŏrātĭō, ōnis, f. (stercoro), action de fumer ; fumage des terres : Varro R. 2, 2, 12 ; Plin. 18, 192.