stercoratus
stercŏrātus, a, um, Part. and P. a., v. stercoro.
stercorātus (sterceratus), a, um, PAdi. (v. stercoro), gedüngt, stercorati od. (in der Bauernspr.), stercerati agri, Mart. Cap. 3. § 305. Cassiod. de art. gramm. in. p. 530 (a) Garet. Beda orthogr. 289, 26. K. Albin. orthogr. 310, 4 K.: locus stercoratissimus, Colum. 11, 2, 85. – subst., in stercorato, in gedüngtem Boden, Plin. 18, 192: non stercorato, auf ungedüngtem Land, ibid.
stercŏrātus, a, um (stercus), fumé || -issimus Col. Rust. 11, 2, 85.
stercoratus , a, um. part. p. c. v. stercoro.
Stercorata colluvies 糞草之贓。
Suggest a Translation
See an image
Stercorata colluvies 糞草之贓。
Suggest a Translation
See an image