strumaticus
strūmātĭcus, a, um, adj. [1. struma],
- having a struma, scrofulous, strumous, Firm. Math. 8, 19 fin.
strūmāticus, a, um (struma), mit angeschwollenen Drüsen behaftet, Firm. math. 8, 19 extr.
strūmātĭcus, a, um, scrofuleux : Firm. Math. 8, 19.