strues
strues, a heap, pile
strŭes, is, f. [struo], a heap, pile of things put together.
- I In gen. (class.; syn.: acervus, cumulus, congeries): laterum, Cic. Att. 5, 12, 3: corporum, Liv. 23, 5; Tac. H. 2, 70; 3, 83: lignorum, Liv. 21, 37; Plin. 16, 11, 22, § 53: arma cum telis in strue mixta, Ov. P. 2, 1, 40: rogi, a funeral pile, pyre, Tac. G. 27; Luc. 8, 757; Sen. Phoen. 112; id. Oedip. 33: uvarum, Plin. 14, 4, 5, § 51 et saep.: (milites Macedones) confusa strue implicantur, a heap, mass, phalanx, Liv. 44, 41, 7.—Collect., with a verb in the plur.: LOCVS QVO EA STRVES CONGERANTVR, i. e. piles of wood, Cenot. Pis. I. (in Inscr. Orell. 642).—
- II In partic., in relig. lang., a heap of little offering-cakes: strues genera liborum sunt, digitorum conjunctorum non dissimilia, qui superjecta panicula in transversum continentur, Fest. p. 310 Müll.; cf. id. s. v. ferctum, p. 85; cf. Cato R. R. 134, 2; 141, 4; Ov. F. 1, 276; Inscr. Fratr. Arv. ap. Marin. p. 403.
struēs, is, f. (struo), I) der Haufe schichtweise zusammen- oder übereinandergelegter oder -liegender Dinge, pomorum, Sen.: uvarum in vinea, Plin.: strues corporum, Leichenhaufen, Tac.: pontes et moles ex humanorum corporum strue facere, Liv.: arma cum telis in strue mixta sua, Ov.: mensā positā librorum exstruere struem, Hieron. – im Bilde, ne frustra neve temere verborum strues acerventur, Fronto de eloqu. 1. p. 139, 10 N. – II) insbes.: a) der Haufe Holz, lignorum, Liv. u.a., und ohne lignorum, Plin. u.a.: verb. acervistruesque, aufgeschichtete Haufen (Holz), Curt., dah. der Scheiterhaufen, Sen. poët. u. Lucan. – b) das Opfergebäck, ein Haufe kleiner Opferkuchen, die zusammengelegt waren und dann die Gestalt zusammengelegter Finger hatten (vgl. Fest. 310 [b], 25), Cato 134, 2 u. 141, 4. Ov. fast. 1, 276: verb. strues atque fertum, Fab. Pict. bei Gell. 10, 15, 14. – c) der Haufe, als Maß, laterum, Cic. ad Att. 5, 12, 3. – d) der Haufe, die dichte Masse, von der phalanx, Liv. 44, 41, 7.
pyram ~e [AS: ] stipitum in edito constructam et flammantibus scindulis succensamwudefine
[Abraham ] altari constructo super compositam lignorum ~em filium jugulare voluit
[arca ] ustulata, in qua flamma vestimentorum ~em portans minus ardere poterat, quae ex materia magis ardere debuerat
ecclesie exortum ‥ quantum e ~e monimentorum corradere potero ‥ pandam
ut res absconditas que in ~e vetustatis latebant convellerem in lucem
[scatebrosum corpus ] in hac erumpnosa ~e ac corruptibili compactione vitali spiritu vegetatur
partem unam [crucis ] ‥ mandant sarcofago, superedificantes ~em lapidum
comes ligneam fecit machinam compaginari ac super quattuor rotulas eam collocari. ‥ ~em ‥ illam propter quandam turrem admoverunt
mulier ‥ in una ~e pariter ardeat cum viro suo
strŭēs, (12) is, f. (struo), ¶ 1 amas, monceau, tas : Cic. Att. 5, 12, 3 ; Liv. 23, 5, 12, etc. || rogi Tac. G. 27, amoncellement formant le bûcher || confusa strue implicantur Liv. 44, 41, 7, [les soldats de la phalange] sont pris dans le pêle-mêle de la masse en désordre ¶ 2 sorte de gâteaux sacrés : Fest. 310, 25 ; Cato Agr. 134, 2 ; 141, 4 ; Ov. F. 1, 276.
- 1. opgestapelde hoop, stapel, massa [lignorum; pomorum];
- 2. brandstapel;
- 3. rij offerkoeken.
Factores curruum seu navigiorum vel Struum et scapharum, etc.Alia Sigismundi I. ann. 1511. ibid. pag. 375 :
Per quæ(ostia) naves onustæ, et trabes contextæ, sive Strues, quæ vulgo Traffty vocantur, libere devehi possint.
struēs is, f
- STRV-, a heap, pile: laterum: lignorum, L.: Arma cum telis in strue mixta, O.: rogi, a funeral pile, Ta.: (milites) confusā strue implicantur, a mass(the phalanx), L.—A heap of little sacrificial cakes, O.