subactor
sŭbactor, ōris, m. [subigo],
- a debaucher, polluter (syn. paedico; post-class.), Lampr. Heliog. 31; 5; id. Commod. 3.
subāctor, ōris, m. (subigo), im obszönen Sinne = der Schänder, Lampr. Commm. 3, 6 u. Heliog. 5, 4.
contra ~ores bonorum ecclesie
cum insignis ille ~or Anglie, rex Willelmus ‥ insule fines suo subjugasset imperio