suavitudo
suāvĭtūdo, ĭnis, f. [suavis],
- sweetness, pleasantness, agreeableness, delight (very rare for the class. suavitas): cor meum, spes mea, mel meum, suavitudo, cibus, gaudium, my sweet, Plaut. Fragm. ap. Non. 173, 3; id. Stich. 5, 5, 14 (755); Turp. ap. Non. 173, 5 (Com. Fragm. v. 110): pronuntiationis, Auct. Her. 3, 12, 22.—Plur.: suavitudinum mollitie capti, Lact. 6, 22, 5.
suāvitūdo, inis, f. (suavis) = suavitas, die Lieblichkeit, Annehmlichkeit, tua, Turpil. com. 110: pronuntiationis, Cornif. rhet. 3, 22: Plur., suavitudinum mollitie capti, Lact. 6, 22, 5. – als Liebkosungswort, suav. mea, meine Wonne, Plaut. Stich. 755. Plaut. fr. bei Non. 173, 3.
suāvĭtūdō, (16) ĭnis, f. (suavis), douceur, charme, agrément : Her. 3, 22 || [terme dʼaffection] Pl. St. 755 ; fragm. d. Non. 173, 3.