subassentiens
sŭb-assentĭens, a, um, P. a. [assentio],
- assenting or yielding a little: manus subassentientibus umeris movetur, Quint. 11, 3, 100.
subassentiēns, entis (Partic. v. *subassentio), ein wenig beistimmend, Quint. 11, 3, 100.
sŭbassentĭēns, tis, v. subads-.