subaudire

subaudire [CL in sense 2] 1 (intr.) to listen (in) discreetly, to eavesdrop. circumitores ‥ modeste pertranseuntes, intenta aure ~iant, ne ipsa verba sint inutilia, quae non oporteat dici Lanfr. Const. 145 (= Cust. Westm. 25, Cust. Cant. 87). 2 (tr.) to supply or understand (word or meaning implied but not expressed), to infer. ‘remansit Jesus solus’: ~i, ‘sine peccato’ Comm. Cant. III 133; ait ‘amictus sindone super nudo’, ~itur corpore, id est corpore super nudo, quia non aliud indumenti quam solam habebat sindonem Bede Mark 278D; cum ergo dicis creaturam debere Deo quod melius scit et potest: si intelligis ex debito et non ~is: si Deus jubet, non est semper verum Anselm (CurD II 18) II 128; pulsat amor laudis, sed ‘amor virtusque’ subaudis, / laude carens vera, nitens indagine sera R. Cant. Malch. II 223; cum legit ‘Gundulfo Anselmus’ non ignorat quid ~iatur vel quantus subintelligatur affectus V. Gund. 13; divina locutio enim consuevit parte dicta, cetera relinquere ~ienda Pull. Sent. 749C; plura legi, set pauca intellexi. sunt enim afforismi, ubi fere omnia verba ~iuntur Greg. Mir. Rom. 33; videtur ‘ut’ particula ~ienda, sed apostaticos, non telicos, ut sit sensus ‥ Linacre Emend. Lat. f. lxxii v.