subauditio
sŭbaudītĭo, ōnis, f. [subaudio],
- an understanding, supplying a word omitted (post-class.), Serv. Verg. A. 10, 80; Hier. Quaest. Hebr. in Reg. 2, 3, 13.
subaudītio, ōnis, f. (subaudio), das Dabeiverstehen, das in Gedanken Ergänzen eines ausgelassenen Wortes, Serv. Verg. georg. 2, 98; Aen. 10, 89. Boëth. inst. arithm. 1, 28. p. 60, 12 Fr. Hieron. quaest. Hebr. in reg. 2, 3, 13. Augustin. de serm. dom. 1, 9. § 25 u.a. Eccl.
~onem et personam,þæt ys, underhlystunge and had
in tuis vero propositionibus veritas nequam similem admittit ~onem
studiose inquisierunt hujus scripture sensum et necessariis ~onibus additis exposuerunt
fortasse ~o in illis [simplicibus interrogationibus ] non requiritur
sŭbaudītĭō, ōnis, f. , action de sous-entendre : Serv. En. 10, 89.
Superauditio, Contumacia, despectus. Vide Overhernessa.