subausculto
subausculto, to listen secretly. eavesdrop
sŭb-ausculto, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to listen secretly, to eavesdrop (rare but class.): subauscultando excipere voces, Cic. de Or. 2, 36, 153: opprime os: is est, etiam subauscultemus, Plaut. As. 3, 2, 40 (584): tace, subauscultemus, ecquid de me fiat mentio, id. Mil. 4, 2, 3 (993): videntur subauscultare quae loquor, Cic. Att. 10, 18, 1: viris subauscultantibus pariete interposito, id. Top. 20, 75.
sub-ausculto, āre, heimlich zuhören, lauschen, horchen, Plaut. asin. 586 u.a. Cic. de or. 2, 153 u.a.
sŭbauscultō, (16) āre, tr., écouter furtivement, surprendre en écoutant, épier en écoutant : Pl. Mil. 993 ; Cic. de Or. 2, 153 ; Top. 75 ; Att. 10, 18, 1.
sub-auscultō —, —, āre,
- to listen secretly. eavesdrop: subauscultando excipere voces: quae loquor.