subauratus
sŭb-aurātus, a, um, adj.,
- slightly gilt: anulus, Petr. 32, 3: tabellae, Schol. Juv. 7, 23: STATVA, Inscr. Orell. 1126.
sub-aurātus, a, um, leicht vergoldet, anulus (Ggstz. anulus totus aureus), Petron. 32, 3: tabellae, Schol. Iuven. 7, 23: statua equestris, Corp. inscr. Lat. 9, 333.
sŭbaurātus, (16) a, um, doré légèrement : Petr. 32, 3.