subrigere

subrigere [CL] 1 to raise into a vertical or more vertical position; b (person, part of body, or sim.). c to lift up; d (fig.). muros altius sustolli, propugnacula in devectum surrigi ‥ jussit G. Steph. 30; Jacob ‥ vidit scalam a terra subrectam ad celum et Dominum scale innixum Hon. Spec. Eccl. 1106D; fracta / consolido, lapsa surrigo, rupta suo Vinsauf AV II 85. b cadens ad pedes meos ~itur ad genua mea Byrht. V. Ecgwini 375 (recte 365); ille egre se ~ens Gosc. Transl. Mild. 21 p. 184; crus pre doloris magnitudine ~ere non poterat Alex. Cant. Mir. 37 (II) p. 234; in altitudinem maximam corpora sua ~ebant R. Cold. Godr. 262. c qui [pannus] ex nulla parte ‥ aliquantulum a cute ‥ elevari, divelli, vel ~i potuit R. Cold. Cuthb. 41. d justicia nostra formatur ad nutum precipientis ‥ spes nostra ~itur de veritate promittentis Bald. Cant. Serm. 18. 467A. 2 (refl., in quot. of heavenly body) to rise (up). hoc quod inferius est in septentrionem se ~endo magis magisque nobis appropiat ‥ videtur esse illo sublimius quod dejectius incedere ‥ patebit Bede TR 26. 3 to elevate, promote (to). s781 dilectus pater Tilbertus in episcopatum ~itur ‥; elevatur ‥ in solio episcopalis cathedre in loco qui appellatur Wlfeswelle Ric. Hex. Hist. Hex. I 16.

subrigere

Saved

Recent