sudo
sudo, to sweat, perspire
Frieze-Dennison Vergil
Could not find sudasse in Logeion dictionaries.
sudasse Verb: perfect active infinitive of sudo
- I Neutr. (class.), to sweat, perspire.
- A Lit.
- α Absol.: qui sudat, Plaut. As. 2, 2, 23 (279): sine causā sudare, Cic. de Or. 2, 55, 223: sudavit et alsit, Hor. A. P. 413: juvenum sudantibus lacertis, Ov. M. 4, 707: quid cum Cumis Apollo sudavit, Cic. Div. 1, 43, 98; cf.: deorum sudasse simulacra nuntiatum est, id. ib. 2, 27, 58: bibere et sudare vita cardiaci est, Sen. Ep. 15, 3: in montes sudantes conscendimus, Petr. 116, 1.—
- β With abl., to sweat or perspire with, to be wet with, moist with, drenched in any thing: fit ut in speluncis saxa superne Sudent umore, Lucr. 6, 943; cf.: cavae tepido sudant umore lacunae, Verg. G. 1, 117: sudabant fauces sanguine, Lucr. 6, 1147: scuta duo sanguine sudasse, Liv. 22, 1: quattuor signa sanguine multo, id. 27, 4: arma sudore, Sil. 2, 455: umore Cumanus Apollo, Flor. 2, 8, 3.—Poet.: terra sudat sanguine, Enn. ap. Non. 504, 33 (Trag. v. 213 Vahl.): sanguine litus, Verg. A. 2, 582.—
- b Poet., transf., of the moisture itself, to sweat, drip, distil from any thing: quid tibi odorato referam sudantia ligno Balsama, Verg. G. 2, 118: dulcis odoratis umor sudavit ab uvis, Sil. 7, 191.—
- B Trop., qs. to sweat or perspire from exertion, i. e. to toil, labor hard, exert or fatigue one’s self, tire one’s self out, etc. (rare but class.; cf. Ritschl in Rhein. Mus. Neue Folge, 12, p. 458 sq.; syn.: contendo, luctor): sudabis satis, Si cum illo inceptas homine, Ter. Phorm. 628; cf.: in cassum defessi sanguine sudent, Augustum per iter luctantes ambitionis, Lucr. 5, 1129: vides sudare me jamdudum laborantem, quomodo, etc., Cic. Fam. 3, 12, 3: sudandum est his pro communibus commodis, id. Sest. 66, 139: in mancipii redhibitione sudare, Quint. 8, 3, 14 Spald. N. cr.: has meus ad metas equus, Prop. 4 (5), 1, 70: sub ingenti pharetrā, Stat. Th. 5, 443.— Poet., with inf.: et ferrea sudant Claustra remoliri, Stat. Th. 10, 526.—Impers. pass.: parabile est, quod natura desiderat: ad supervacua sudatur, Sen. Ep. 4, 8.—
- II Act. (only poet. and in post-Aug. prose).
- A To throw off or emit by sweating, to sweat out, exude (cf. destillo).
- 1 Lit.: et durae quercus sudabunt roscida mella, Verg. E. 4, 30: pinguia electra, id. ib. 8, 54: balsamum, Just. 36, 3, 4: nemora Orientis, ubi tura et balsama sudantur, Tac. G. 45: sudata ligno Tura, Ov. M. 10, 308: oleum baca Venafri, Mart. 13, 101, 1: mella, Nemes. Ecl. 1, 76: sanguinem, Val. Max. 1, 6, 5; Aug. in Psa. 93, 19: mella, Lact. 7, 24, 7.—
- 2 Trop. (acc. to I. B.), to sweat out a thing, i. e. to make, perform, or carry on laboriously: multo labore Cyclopum Sudatum thoraca capit, Sil. 4, 436: fibulam, Claud. Rapt. Pros. 2, 16: vomere messes, id. Laud. Stil. 2, 94: zonam, id. Epigr. 23, 12: deunces, Pers. 5, 149: bella, Prud. Cath. 2, 76: laborem, Sil. 3, 92; Stat. Th. 5, 189. —
- B Pregn.
- 1 To saturate with sweat, to sweat through (very rare): vestes sudatae, Quint. 11, 3, 23.—
- 2 Of time, to sweat through, pass or spend in sweating: actae sub pellibus hiemes aestatesque inter bella sudatae, Pac. Pan. Theod. 8.
I intr., ¶ 1 suer, être en sueur, transpirer : a) [abst ] Cic. de Or. 2, 223 ; Div. 1, 98 ; 2, 58 ; Hor. P. 413 ; b) [avec abl.] être humide de : Lucr. 6, 943 ; Virg. G. 1, 117 ; scuta sanguine sudasse Liv. 22, 1, 8, que les boucliers avaient sué du sang, sʼétaient couverts dʼune sueur de sang, cf. Liv. 27, 4 ; c) [poét.] sortir comme une sueur, suinter : balsama ligno sudantia Virg. G. 2, 118, baume qui découle du bois, bois distillant le baume ¶ 2 [fig.] se donner de la peine, cf. suer sang et eau : Cic. Sest. 139 || [pass. imp.] : ad supervacua sudatur Sen. Ep. 4, 8, cʼest pour le superflu que lʼon se met en nage, en sueur.
II tr., ¶ 1 épancher comme une sueur, distiller : duræ quercus sudabunt roscida mella Virg. B. 4, 30, les durs chênes distilleront un miel semblable à une rosée, cf. B. 8, 54 ; ubi balsama sudantur Tac. G. 45, où se distillent, où suintent les baumes, cf. Ov. M. 10, 308 ¶ 2 [fig.] faire avec sueur, avec peine : Sil. 3, 92 ; Stat. Th. 5, 189 ; multo labore Cyclopum sudatus thorax Sil. 4, 436, cuirasse qui a coûté beaucoup de travail et de sueur aux Cyclopes ¶ 3 [rare] couvert de sueur : vestis sudata Quint. 11, 3, 23, vêtement trempé de sueur.
- 1. zweten;
- 2. druipen (van: abl.) [sanguine; tepido umore];
- 3. (poët.) zweten of druipen uit (m. abl.); ➤ balsama odorato sudantia ligno (Verg.);
- 4. (metaf.) zich afmatten, zich inspannen [pro communibus commodis; sub ingenti pharetra]; II. tr. (poët.; postklass.) uitzweten [tura; mella].
- SVD-, to sweat, perspire: sine causā: iuvenum sudantibus lacertis, O.: cavae tepido sudant umore lacunae, are drenched, V.: quattuor signa sanguine multo, exude, L.: sanguine litus, V.: quercūs sudabunt roscida mella, exude, V.: nemora ubi tura sudantur, Ta.: sudata ligno Tura, O.—To be exuded, drop, drip, distil: sudantia ligno Balsama, V.—Fig., to toil, labor hard, exert oneself: sudabis satis, Si cum illo inceptas homine, T.: sudandum est eis pro communibus commodis.
-
…esse ab omnibus ita demonstratum Metello, tibi Apronium in decumis socium fuisse. FAC SCIAT IMPROBITATEM ARATORVM ; IPSI SVDABVNT, Sl DI VOLVN T. Quod istuc, per deos immortalis, aut qua de causa excitatum esse dicamus…
Cicero, in Verrem
-
…Romano bella perniciosaeque seditiones denuntiabantur. inque his omnibus responsa haruspicum cum Sibyllae versibus congruebant. Quid cum Cumis Apollo sudavit, Capuae Victoria quid ortus androgyni nonne fatale quoddam monstrum fuit quid cum fluvius Atratus sanguine fluxit quid cum saepe…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…facili, tum suavitate praestanti adde siccitatem, quae consequitur hanc continentiam in victu, adde integritatem valetudinis ; confer sudantis ructantis refertos epulis tamquam opimos boves tum intelleges, qui voluptatem maxime sequantur, eos minime consequi, iucunditatemque victus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…Antoni rem unam pulcherrimam transiliat oratio, ad Lupercalia veniamus. non dissimulat, patres conscripti apparet esse commotum ; sudat, pallet. Quidlibet, modo ne nauseet, faciat quod in porticu Minucia fecit. quae potest esse turpitudinis…
Cicero, Philippicae
-
…igitur, si adfuisses rem probassem, de tempore nihil te invito, nihil sine consilio egissem tuo. vides sudare me iam dudum laborantem, quo modo ea tuear, quae mihi tuenda sunt, et te non offendam .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…Cocyti fremitus, travectio Acherontis, mento summam aquam attingens enectus siti Tantalus tum illud, quod Sisyphus versat saxum sudans nitendo neque proficit hilum fortasse etiam inexorabiles iudices, Minos et Rhadamanthus apud quos nec te L. Crassus defendet…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…nuper ille vendiderat, quam multa de amisso patrimonio dixit Atque illa brevia, cum ille diceret se sine causa sudare, minime inquit modo enim existi de balneis. Innumerabilia ; alia ; fuerunt, sed non minus…
Cicero, de Oratore
-
…id vel natura vel casus efficere potuisset Sanguinem pluisse senatui nuntiatum est, Atratum etiam fluvium fluxisse sanguine, deorum sudasse simulacra. Num censes his nuntiis Thalen aut Anaxagoran aut quemquam physicum crediturum fuisse nec enim sanguis nec sudor nisi…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…sub ipsa profectione milites oppidum inrumperent, portas obstruit, vicos plateasque inaedificat, fossas transversas viis praeducit atque ibi sudes stipitesque praeacutos defigit. haec levibus cratibus terraque inaequat ; aditus autem atque itinera duo, quae extra murum ad…
Julius Caesar, Civil War
-
…aegris, non vulneratis facultas quietis datur. Quaecumque ad proximi diei oppugnationem opus sunt noctu comparantur ; multae praeustae sudes, magnus muralium pilorum numerus instituitur ; turres contabulantur, pinnae loricaeque ex cratibus attexuntur. Ipse Cicero, cum…
Julius Caesar, Gallic War