suffitor
suffītor, ōris, m. [suffio],
- a fumigator: puerum suffitorem fecit, Plin. 34, 8, 19, § 79.
suffītor, ōris, m. (suffio), der Räucherer, Plin. 34, 79.
suffītŏr, ōris, m. (suffio), celui qui fumige : Plin. 34, 79.