About
Menu

superjacere

1 superjacēre [CL], to lie on top. omnes illae sulivae quae in ponte illo ponentur tantae grossitudinis debent esse ut bene possint sustinere omnia gravia pondera ~entium plancarum Text. Roff. f. 165b; ille ‥ sicam de vagina eductam in pectus regis ~entis ‥ infigit W. Malm. GR II 144; quoniam divisor primus et dividendum cui ~et sunt paria Thurkill Abac. f. 60.
2 superjacĕre [CL] 1 to throw down upon, throw on top (of). folia mori serpenti ~jecta necem inferunt Bede Luke 540D; sub his lateribus inventa est terra mundissima semipedis spissitudine fundamento, quod de pariete veteri Augustinianae porticus praeeminebat ~jecta Gosc. Transl. Aug. 27B; parentis affectum exuit qui parvulos suos importabili mole ~jecta extinguit J. Sal. Pol. 536D; stramine ~jecto Gir. GE II 10 p. 214; sequenti die, habito consilio, terram corpori ~jaciunt V. Edm. Rich P 1820B. 2 to apply (to), set alongside. b to apply (to) additionally or superfluously. Frygia provincia Asiae Troadi ~jecta septentrionali sua parte Galatiae contermina Bede Nom. Act. 1037A; quadratus lapis imponitur qui sex lateribus ~jecta regula tundenteque frequenter ferro caesus addicitur Anselm Misc. 314; solarius ‥ radius ‥ aque ~jectus undat in lacunari sed et ignem celestem in subposita traicit per berillum J. Sal. Pol. 542D; c1250 unam dimidiam acram terre ‥ ~jacentem duas seliones abbatis de Burgo Carte Nativ. 306.  b illi qui ~jecto nomine regulares vocantur canonici H. Reading (I) Dial. VI 1217D.

Saved

Recent