superlaudabilis
sŭper-laudābĭlis, e, adj.,
- extremely to be praised, Vulg. Dan. 3, 53; 3, 54.
super-laudābilis, e, überlöblich, Vulg. Daniel 3, 53 u. 54.
qui sedet in dextera omnipotentis Patris sui, ‘~is et supergloriosus in saecula’
qui es benedictus et ~is in saecula saeculorum
superlaudabilis in principe ‥ animi ‥ constantia
sŭperlaudābĭlis, e, souverainement louable : Vulg. Dan. 3, 53 ; 54.