superordinare

superordinare [LL] 1 to add further provisions to (a will). apostolus: ‘hominis testamentum nemo spernit aut ~at’ [Gal. iii 15] Bald. Cant. Sacr. Alt. 665A. 2 to set (one thing) above (another). nec est charitas ordinata, nisi cum mens vestra fuerit vehementia charitatis inebriata. non est ordinata, nisi cum omnibus aliis fuerit affectibus ~ata G. Hoyland Serm. 219C; materiam communem primo recipere formam corporis circularis et deinde elementaris, hoc non est intelligendum quod una ~etur alteri in eadem parte materie, sed quod corpus circulare prius est natura et nobilitate elementari Kilwardby OS 263.