About
Menu

superperfectus

superperfectus [CL super-+perfectus p. ppl. of perficere], that transcends completion or perfection. Jesu divinitas ‥ perfecta quidem est in perfectis, ut perfectio principalis; imperfecta vero in imperfectis tanquam superfecta [? l. superperfecta], et ante perfecta forma formitans in informibus, tanquam forma principalis informis in ipsis formis Bradw. CD 153B.

Saved

Recent