superparticularis
sŭper-partĭcŭlāris, e, adj.:
- numerus, containing a number and an aliquot part of it besides, superparticular, Mart. Cap. 7, § 761.
super-particulāris, e, numerus, eine Zahl u. einen aliquoten Teil davon noch darüber enthaltend, Mart. Cap. 7. § 761. Boëth. inst. arithm. 1, 24.
omnis multiplex, quoto loco distat ab unitate, tot ~es sui generis antecedit
~is numerus est ad alium qui continet totum illud et ejus aliquam partem, sc. aliquotam
quando ‥ unus numerus excedit alium secundo dictorum quinque modorum, tunc numerus excedens dicitur ~is ad numerum qui exceditur, cujus species sunt sesquialterum, sesquitertium, sesquiquartum et sic deinceps
~e est major continens minorem totum et aliquam partem ejus precisam
semitonium dicitur tonus imperfectus, quia medietas ejus non est precise, quoniam, si ab omni ~i removeatur aliqua proporcio, illud quod remanebit non erit medietas
~e est quando major terminus in se semel continet minorem et ejus partem aliquotam, mediam, tertiam, vel quartam ‥
multiplex ~is numerus est qui comparatus ad inferiorem sibi numerum continet eum multipliciter cum aliis partibus ejus ut octonarius comparatus ad ternarium continet in se bis tantam cum aliis partibus ejus
multiplex ~is est quociens numerus comparatus ad alium habet eum plusquam semel et ejus unam partem ‥. habet sub se species multas quarum prima est duplex ~is
quando ‥ numerus excedit alium quarto dictorum modorum, numerus excedens dicitur multiplex ~is ad numerum qui exceditur
multiplex ~e continet totum multotiens et unam partem
multiplex ~e est cum major numerus continet minorem multotiens et insuper ejus aliquam partem, vel alteram partem, vel tertiam, vel quartam vel quintamcumque
sŭperpartĭcŭlāris, e (particula), qui contient un nombre plus une fraction de ce nombre : Capel. 7, 761.