superpartiens
sŭper-partĭens, entis, Part. [partio]:
- numerus, containing a number and several aliquot parts of it besides, Mart. Cap. 7, § 762.
superpartiēns, entis (super u. partio) = superparticularis, Mart. Cap. 7. § 762. Boëth. inst. arithm. 1, 24.
[concordantiarum ] quinta dicitur ditonus, quia sumitur in minori ~iente quam semiditonus, sc. dicitur in 17 partiens 64. sexta semiditonus dicitur, quia sumitur in minori ~iente, sc. 5 partiens 27
discordantiarum prima dicitur tritonus, quia magis dicitur perfecta discordantia, quia sumitur in majori ~iente, sc. 217 partiens 512, sicut se habet 724 ad 512
~iens numerus est qui continet aliud et ejus aliquas partes
quando ‥ numerus excedit alium tercio dictorum quinque modorum, numerus excedens dicitur ~iens ad numerum qui exceditur
~iens est major continens minorem et multas partes
~iens est quociens numerus major continet minorem totum et insuper aliquas ejus partes, vel duas vel tres vel quattuor vel quotlibet
quando ‥ numerus excedit alium quinto dictorum modorum, tunc numerus excedens dicitur multiplex ~iens ad numerum qui exceditur
multiplex ~iens continet totum multociens et multas partes
multiplex ~iens est quotus major numerus continet minorem plus quam semel et ejus aliquas partes, vel duas vel tres vel quotlibet
multiplex ~iens est quando major terminus in se multipliciter continet totum minorem, et ejus partem non aliquotam duas tertias vel tres quartas, et sic deinceps
submultipliciter ~iens numerus est qui ad forciorem sibi comparatus continetur ab eo multipliciter cum aliquibus partibus suis ut tria computata ad octo continetur bis cum duabus partibus suis
sŭperpartiēns numerus, m. , c. superparticularis : Capel. 7, 762.