superpositio

sŭperpŏsĭtĭo, ōnis, f. [superpono],

• a paroxysm in disease, Cael. Aur. Tard. 2, 13, 179 al.

superpositio, ōnis, f. (superpono), I) das Darauflegen, das Auflegen, manus, Augustin. quaest. in heptat. 2, 154. – II) der Paroxysmus der Krankheit (Ggstz. lenimentum, die Beruhigung), Cael. Aur. de morb. chron. 1, 1, 18 u. 2, 13, 179: Plur., ibid. 1, 1, 17; 1, 4, 72 u.a.

superpositio [LL] 1 (act of) placing on or above. b (geom.) superposition (cf. superponere 1d). 716 quem ‥ videbat angelico quodam umbraculo contra impetum daemoniorum quasi libri alicujus magni extensione et ~one defensum Bonif. Ep. 10; errores et vitia ‥ electorum nequaquam in numerum virtutum quibus ecclesia perficitur atque ornatur adnumerantur, sed bonorum potius operum ~one ne appareant obteguntur Bede Gen. 181A; quia extrinsecus est compositum, ut paries ex ~one lapidum junctus Petrus Dial. 21; 1388 cum emendacione diversarum veterum cerurarum et ~one earundem super ost' camerarum KR Ac 473/2 m. 20; 1452 ibidem sepultum, cum ~one unius lapidis plani marmorei MunAcOx 640; 1467 pro ~one unius molaris in molendino de Estraynton Ac. Durh. 641.  b ex superposicione hec ‥ proposicio arguetur Rob. Angl. (I) Euclid I 8; mensuratur quantitas ignota per aliam quantitatem notam equalem sibi, et hoc fit per applicationem sive ~onem Duns Ord. VII 209; hoc probo per ~onem, que est communis concepcio quinta Euclidis ut recolo Ad. Wodeham Indivis. 254. 2 higher or more exalted position, position of greater authority. nonne enim paternitas est ~o, filiatio autem est suppositio? Neckam SS II 16. 5; 1239 ipso principe Babylonis videntur elatiores; quia ipse ad similitudinem Altissimi se extulit, hi autem se efferunt ad ~onem Gros. Ep. 71; ista propositio ‥ vera est in relativis ~onis et suppositionis Duns Ord. V 300. 3 imposition (of obligation), (in quot., eccl.) penance (w. ref. to extended fast). b (euphem. for) beating, chastisement. si monachus ‥ evomerit sacrificium ‥ si non infirmitatis causa, vij ~onibus, si infirmitatis et non voracitatis causa, iiij ~onibus deleat culpam. si autem non sacrificium, diei ~one et multa increpatione plectatur Gildas Pen. 7–8; si quis errans commotaverit aliquid de verbis sacris ubi periculum adnotatur, triduanum aut iij ~ones faciat Ib. 20.  b verbera corporis, que quidam disciplinas vel ~ones vel fustigationes appellant Bart. Exon. Pen. 7.

sŭperpŏsĭtĭō, ōnis, f. , paroxysme [dʼune maladie] : C. Aur. Chron. 2, 13.