superpolluo
sŭper-pollŭo, ŭi, 3, v. a.,
- to cover with pollution: omnem terram (iniquitas), Vulg. Esd. 4, 15, 6.
sŭperpollŭō, ĕre, tr., souiller par-dessus [fig.] : Vulg. 4 Esdr. 15, 6.