About
Menu

supinare

supinare [CL] 1 to lay or place on its back (i. e. face up). b to turn or tilt to face upwards (in quot., hand, so that palm is upwards). insuite me corio cervino, deinde in sarcofago lapideo ~ate W. Malm. GR II 204; si caput infirmi ~as, pedesque suspendis W. Cant. Mir. Thom. II 64; copiose dancium / votis se supinat P. Blois Carm. 15. 3; ~atur [taxus] ‥ et cruribus extensis et erectis, super ventrem ipsius terra effossa accumulatur Neckam NR II 127.  b quadraginta millia cum dicis, eandem [sc. laevam] in umbilico erectam ~abis Bede TR 1. 2 to put (esp. face down) in a more or less horizontal position. b to turn upside down. c (fig.) to prostrate, subject. accessit ad miseram presul, et super genua sua capite ejus ~ato, pallio quo amiciebatur vultum operuit Ailr. Sanct. 795B; ad arche fenestram te [sc. Juda] supines J. Howd. Cant. 103; vultum confusio diffusa supinat Ib. 201; to make grufelynge [v. l. growflyng], ~are CathA.  b demissa ad terram scuti parte inferiori, leniter in superiori procubuit, ac ~ato in dextera gladio ad verba loquentis attendit Ailr. Gen. Regum 365; fatuus ‥ bibenti lac in mensa vas lactis in caput ~avit Map NC IV 15 f. 57.  c nec enim unquam ad voluntatis sue ~abatur arbitrium W. Malm. Wulfst. III 14; quidam qui pacis indulte rapientes in suos usus occasione vel ~antur [v. l. suppinantur] illecebris vel montes auri congerentes incumbunt diviciis Id. Glast. 59; femina quem sibi vult crispata fraude supinat D. Bec. 1982; affectus ad ima me puri supinant J. Howd. Cant. 366. 3 to conjugate (verb). nomina declinant prave, male verba supinant Garl. Mor. Scol. 363.

Saved

Recent