suppraefectus
suppraefectus (subp-), i, m. [subpraefectus],
- an under-prefect, Inscr. Grut. 359, 3.—
- II Transf.: singulis ventis binos subpraefectos dant, subsidiary winds, Sen. Q. N. 5, 16, 2.
suppraefectus (sub-praefectus), ī, m., der Unterpräfekt, Corp. inscr. Lat. 9, 5357 u. 10, 3334. – übtr., singulis ventis binos subpraefectos (Nebenwinde) dant, Sen. nat. qu. 5, 16, 3.
suppræfectus, v. subp-.
- 1. onderprefect;
- 2. (metaf.) ondersteuning.