surdus
surdus, deaf
- I Lit.: ne mi ut surdo verbera auris, Plaut. Mil. 3, 1, 204 (799); id. Cas. 3, 3, 12 (574): si surdus sit, varietates vocum noscere possit? Cic. Div. 2, 3, 9: utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit, Ter. And. 463.—Sup., stone-deaf, Mart. Cap. 9, § 926; Aug. Ep. 39.—Prov.: surdo narrare, canere, etc., preach to deaf ears, talk to the wind: nae ille haud scit, quam mihi nunc surdo narret fabulam, Ter. Heaut. 222: cantabant surdo, Prop. 4 (5), 8, 47; cf.: non canimus surdis, Verg. E. 10, 8; and: quae (praecepta) vereor, ne vana surdis auribus cecinerim, Liv. 40, 8, 10; 3, 70, 7; Tib. 3, 20, 2: narrare asello Fabellam surdo, Hor. Ep. 2, 1, 200; cf.: suadere surdis, quid sit opus facto, Lucr. 5, 1050.—
- II Transf.
- A Deaf to any thing, i. e. not listening, unwilling to hear, inattentive, regardless, insensible, inexorable; also, not understanding, not apprehending: orando surdas jam aures reddideras mihi, Ter. Heaut. 330; so, aures, Liv. 24, 32, 6; cf. Prop. 2, 16 (3, 8), 48; id. 2, 20 (3, 13), 13: non surdus judex, Cic. Font. 11, 25 (7, 15): ad mea munera surdus, Ov. H. 7, 27: per numquam surdos in tua vota deos, id. P. 2, 8, 28: surdae ad omnia solacia aures, Liv. 9, 7, 3: surdae ad fortia consilia Vitellio aures, Tac. H. 3, 67 init.: surdus adversus aliquid, Aug. Serm. 50, 13: surdus sum, I will not hear, Plaut. Ps. 1, 3, 24 (253): surdas clamare ad undas, Ov. A. A. 1, 531: litora, Prop. 4 (5), 11, 6.—Hence, poet. transf.: vota, i. e. to which the gods are deaf, to which they will not hearken, Pers. 6, 28: surdaeque adhibent solatia menti, Ov. M. 9, 654: tuas lacrimas litora surda bibent, Prop. 4 (5), 11, 6: leges rem surdam, inexorabilem esse, Liv. 2, 3: surda tellus, not susceptible of cultivation, Plin. 18, 3, 4, § 21: surdus timori, not capable of fear, Sil. 11, 354: tuis lacrimis, Mart. 10, 13, 8: in alicujus sermone, Cic. Tusc. 5, 40, 116.—Comp.: scopulis surdior Icari Voces audit adhuc integer (i. e. castus), Hor. C. 3, 7, 21: surdior illa freto surgente, Ov. M. 14, 711: surdior aequoribus, id. ib. 13, 804: non saxa surdiora navitis, Hor. Epod. 17, 54.—
- β With gen.: Mars genitor, votorum haud surde meorum, Sil. 10, 554: pactorum, id. 1, 692: veritatis, Col. 3, 10, 18.—
- B Of things that give out a dull, indistinct sound, dull-sounding (very rare): theatrum, Varr. L. L. 9, § 58 Müll.: locus, Vitr. 3, 3: loca, Sen. Herc. Fur. 576: vox, Quint. 11, 3, 32: surdum quiddam et barbarum, id. 12, 10, 28.—
- C Pass., that is not heard, noiseless, silent, still, mute, dumb (poet. and in post-Aug. prose): lyra, Prop. 4 (5), 5, 58: buccina, Juv. 7, 71: plectra, Stat. S. 1, 4, 19: non erit officii gratia surda tui, unsung, Ov. P. 2, 6, 31; cf. fama, Sil. 6, 75: surdum et ignobile opus, Stat. Th. 4, 359: nomen parentum, Sil. 8, 248: herbae, Plin. 22, 2, 3, § 5: quos diri conscia facti mens surdo verbere caedit, secret, Juv. 13, 194: ictus, Plin. 19, 1, 4, § 20.—
- D Of odor, appearance, meaning, etc., faint, dim, dull, indistinct, stupid: spirant cinnama surdum, Pers. 6, 36: colos, Plin. 37, 5, 18, § 67: hebes unitate surdā color, id. 37, 5, 20, § 76: discrimen figurarum, id. 35, 2, 2, § 4: materia, id. 13, 15, 30, § 98: res surdae ac sensu carentes, id. 20, prooem. § 1; so id. 24, 1, 1, § 3; 27, 13, 120, § 146.—Hence, * adv.: surdē, faintly, imperfectly, indistinctly: surde audire, Afran. ap. Charis. p. 194 P. (Com. Fragm. v. 348 Rib.).
~orum auribus armonias rerum restaurando
~us vel surdaster,deaf
~us est, sed hoc eum preconari legem Dei non prohibet
conicimus non illam tantum cecam et mutam immo fuisse et ~am
nec aures applicat consiliis ‥ ~us ex tot injuriis animus
~i naturaliter sunt muti quoad quodlibet idioma regulare
Bernardus disrationavit versus Serlonem ~um virgultum
inter ‥ abbatem et conventum de Oseneya ‥ et Randulfum ~um de Oxonia
quis auditus recte examinat ea ad quae surdus est?
beneficiis est ingratus, ~us ad preces
dumque prece blandior / fit surdior / precanti
linea binomia cetereque ~e eam sequentes
eidem [sc. linee ] ‥ incommensurabiles [linee ] dicentur ‘irracionales’ sive ‘~e’
quare DN surda atqui DH rationalis, superficies ergo HN ~a
eidem [sc. quadrate superficiei ] ‥ incommensurabiles superficies dicuntur ‘irracionales’ sive ‘~e’
precise operari poteris per radicum extraccionem in talibus numeris ~is per addicionem multarum ciphrarum
- 1. doof [homo; aures]; ➤ (sprw.) -is auribus canere of -o asello fabellam narrare voor dovemansoren spreken;
- 2. (metaf.) ongevoelig, doof [mens; (voor iets: ad; in m. acc.; dat.; voor iem.: dat.) ad preces; ad solacia; ad munera; lacrimis]; ➤ -i in vota di;
- 3. (poët.; postklass.) (v. niet-lev.) stil, geluidloos, stom [lyra; plectra; gratia; fama waaraan geen ruchtbaarheid wordt gegeven, onbekend];
- 4. dof (klinkend), mat [loca (v.d. onderwereld); vox].
聾。不聽人。人不聽者。無音之所。卑。無名者。Color surdus 敗之色。Locus surdus 聲不顯之處。Res surdae 無知覺之物。Spirare surdum 無香味。Non erit officii gratia surda tui 吾必不諱汝之情分。
Suggest a Translation
See an image
Ictus surdus, Qui non apparet, qui sanguini effuso opponitur, idem qui
Ictus orbus. Vide Ictus 2. Consuet. civit. Lugdun. ann. 1206. in Hist. ejusdem pag. 97 :
De ictu Surdo debentvii. sol. de clamoreiii. sol.vi. den.
Sourdois, Qui in aurem dicit, susurrat, Gall.
Quant je vous enquis Sourdois Tout ce que dis par mon gabois.
- with comp, deaf: si surdus sit, varietates vocum noscere possit?: quam mihi nunc surdo narret fabulam, how deaf I am to his talk, T.: Non canimus surdis, are not preaching to the wind, V.: vana surdis auribus canere, L.: narrare asello Fabellam surdo, H.—Wilfully deaf, not listening, heedless, inattentive, regardless, insensible, inexorable, averse, reluctant: orando surdas iam aurīs reddideras mihi, T.: ad id aures, L.: non surdus iudex: ad mea munera, O.: ad omnia solacia aures, L.: mens, O.: scopulis surdior, H.: Non saxa surdiora navitis, H.—Not understanding, dull, inappreciative: in horum sermone: undae, O.—Unheard, noiseless, silent, still, mute, dumb: bucina, Iu.: Non erit officii gratia surda tui, unsung, O.: quos diri conscia facti mens surdo verbere caedit, secret, Iu.
-
…arcu, quo nollem nostros me violasse deos, longe castra tibi, longe miser agmina septem flebis in aeterno surda iacere situ ; et frustra cupies mollem componere versum, nec tibi subiciet carmina serus Amor. tum me non…
Propertius, Elegies
-
…illi in horum sermone surdi, omnesque item nos in is linguis quas non intellegimus, quae sunt innumerabiles, surdi profecto sumus. at vocem citharoedi non audiunt. ne stridorem quidem serrae, tum cum acuitur, aut grunditum…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…apud eos esse, alterum pauci, laudabilia esse multa. Est enim vitiosum in sententia, si quid ab surdum aut alienum aut non acutum aut subinsulsum est ; in verbis si inquinatum, si abiectum, si non aptum…
M. Tullius Cicero, De Optimo Genere Oratorum
-
…illo loco dicetur, ex oraculo aliquo dici arbitrabitur, profecto satis erit, id quod dixi antea, non surdum iudicem huic muneri atque officio praeesse ; nihil erit quam ob rem ille nescio quis sapiens homo ac multarum rerum…
Cicero, pro Fonteio
-
…captus sit, ut Tiresias fuit, possit, quae alba sint, quae nigra, dicere aut, si surdus sit, varietates vocum aut modos noscere ad nullam igitur earum rerum, quae sensu accipiuntur, divinatio adhibetur .…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…iniuria. Epicurei nostri Graece fere nesciunt nec Graeci Latine. ergo hi in illorum et illi in horum sermone surdi, omnesque item nos in is linguis quas non intellegimus, quae sunt innumerabiles, surdi profecto sumus. at…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…posse legendis his quam audiendis voluptatem. tum, ut paulo ante caecos ad aurium traducebamus voluptatem, sic licet surdos ad oculorum. etenim, qui secum loqui poterit, sermonem alterius non requiret. Congerantur in unum omnia ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…fata darentur, limina pulsabat tecti, cum membra cubili euoluens non tarda Marus uetus ille parentis miles et haud surda tractarat proelia fama procedit renouata focis et paupere Vesta lumina praetendens. utque ora agnouit et aegrum uulneribus diris ac…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…pictura, qua maxime similes in aevum propagabantur figurae, in totum exolevit. aerei ponuntur clipei argentea facie, surdo figurarum discrimine ; statuarum capita permutantur, volgatis iam pridem salibus etiam carminum. adeo materiam conspici malunt omnes quam…
Pliny the Elder, Natural History
-
…haec. Quid narras Ita est. Sed hic Pamphilus Quid dicit firmavit fidem. Hem. Utinam aut hic surdus aut haec muta facta sit. Nam quod peperisset iussit tolli. O Iupiter Quid ego audio Actum est siquidem…
Terence, Andria