sutela
sūtēla, ae, f. [suo], prop. a sewing together; hence, trop.,
- a cunning device or contrivance, an artifice, trick, wile (Plautin.): sutelae dolosae astutiae a similitudine suentium dictae, Fest. pp. 310 and 311 Müll.: ob sutelas tuas, Plaut. Capt. 3, 5, 34 (692); id. Cas. 1, 7 (95).
sūtēla, ae, f. (suo), das Zusammennähen, bildl. = ein Gewebe von Lug und Trug, Plur. b. Plaut. capt. 692 u. Cas. 95. Vgl. Paul. ex Fest. 311, 7.
machina detegitur caecis frustrata sutelis
ingeniositas ‥ industria, ~a
~a, astutia, quasi subtilis tela
sūtēla, (15) æ, f. (suo), assemblage de pièces cousues, ruses, machinations : Pl. Capt. 692, cf. P. Fest. 311, 7.
Astutia. Papias. Gloss. Lat. Gr. :
Unde patientia comite,virtus probitatis pressa iniquorum Sutelis, opinione vulgi videtur jacere.