susurratim
sŭsurrātim, adv. [1. susurro],
- in a low voice, softly (late Lat.): decenter arrisit, Mart. Cap. 6, § 705.
susurrātim, Adv. (susurro), murmelnd, leise, Mart. Cap. 6. § 705.
sŭsurrātim, adv., avec un murmure : Capel. 6, 705.