susurrium
susurrium, iī, n. (1. susurro), die Ohrenbläserei, susurria malarum ancillarum, Augustin. conf. 9, 9, 20.
asserunt [Deum ] ‥ more ‥ columbe quendam ~ii [v. l. susurri ] sonitum dare
scripto mihi nescio quo in aure quasi dulci quodam ~io instillante
spiritus Dei ‥ leni ‥ ~io ‥ mysterium fidei loquitur
[gallus ] leni ~io suas vocat ad esum
dico ‥ apum ~ium prestantius michi esse ‥ modulis philomene
vix ista rauci gutturis ~io ‥ submurmuravi
Thomas ‥ aliquorum ~io persuasus ‥ ecclesiam sui juris esse clamabat
procul ‥ ~ium et murmuratio ‥ a labiis illis purissimis
exiit ‥ ~ium a quibusdam ‥ lingua virosa confictum, sibilus scilicet invisus popularibus auribus infusus
o quam perniciosa sunt detrahentium ~ia!
ut detractacionis et ~ii vicia a vestra congregacione ‥ elongentur
a bakbytynge ‥ derogacio, detractacio, ~ium
sŭsurrĭum, ĭī, n. , chuchotement, bavardages, médisance : Aug. Conf. 9, 9, 20.
Pius Dominus in corde dilectricis suæ taleSusurrium intulit, etc.
Juge, apud S. Hieronymum in S. Malcho cap. 6. S. Bernardus in Exhort. ad Milites Templi cap. 4 :susurrium
Murmur vel tenue, siveEt cap. 78 :Susurrium nequaquam ibi deprehenditur inemendatum.
Solumque in personam tuam, non etiam in Abbatiam fraternumUtuntur etiam Cæsarius Heisterb. l. 5. c. 29. Guigo Cartusian. de Quadripertito exercitio cellæ c. 25. et alii.Susurrium immurmurabat.
Mordax detractio, Livoris filia, Plena(B. N. Fr. 25408, f.Susurrio , Plena versucia, Pungis ut scorpio.
B