sutim Save DMLBS sutim [CL sutus p. ppl. of suere+-im], (in gl.). suo, -is ‥ verbum activum, inde ‥ ~im, adverbium Osb. Glouc. Deriv. 524; †surim [MS: ~im], subrisibiliter [v. l. subtiliter] vel punctim Ib. 557.