susurrare

susurrare [CL], to speak in a low voice, whisper. b (trans.) to say in a low voice, whisper; c (w. ind. speech). dum magus in taurum pellax sine voce susurrat / corruit in terram quadrupes Aldh. VirgV 580; ~at, murmurat GlC S 604; c800 de te audio, non uno quolibet in angulo ~ante sed plurimis publice ‥ narrantibus, quod ‥ Alcuin Ep. 294; ubique contra prelatum suum in angulis ~ans (Ailr. Serm. 430A) CC cont. med. IID 145.  b quid ‥ ad heresim ‥ vel lasciviae suasionem quae in angulo ~ant audiendam ‥ confluunt? Bede Prov. 964C; 799 uni auriculae suavia ~are et alteri dura decantare Alcuin Ep. 175; gratias in ore mentis assidue tibi ‥ ~amus Anselm (Ep. 7) III 109; que in occulto vel publico aut obiciuntur aut ~antur Ailr. Inst. Inclus. 7; utinam velint palam ‥ judicio ‥ curie subicere quod secrete ~ant Map NC V 6 f. 70; adversus tantum antistitem ~ando figmenta consiliarios regis moverunt V. Edm. Rich C 610.  c c802 tuis ~ans auribus ut venias ‥ ad limina beati Martini Alcuin Ep. 252; dealbatores potentium ~ent aut ‥ publice preconentur principem non esse legi subjectum J. Sal. Pol. 527B; ~ans eis qui eum audire volebant ‥ nos quosdam ‥ diffamasse Gir. SD 114.