tabitudo
tābĭtūdo, ĭnis, f. [tabidus],
- consumption, decline: morbo ad tabitudinem redactus, Plin. 22, 25, 61, § 129; Vulg. Ecclus. 28, 7.
tābitūdo, inis, f. (tabes), die Auszehrung, Schwindsucht, Plin. 22, 129. Vulg. Sirach 28, 7: tabitudo, putredo, Gloss. IV, 290, 1.
fugit dolor interaneorum omnis, fugit exteriorum ~o membrorum
ex colluvione congesta oppalluerat ‥ cenosa ~inis fuligo ‥ apparuerat
a rotynge , putrifaccio, ~o
tābĭtūdō, inis, f. (tabes), consomption, dépérissement : Plin. 22, 129, corruption, putréfaction : Vulg. Eccli. 28, 7.
Tabitudoapud Bedam.