tabidulus
tābĭdŭlus, a, um, adj. dim. [tabidus],
- consuming: mors, Verg. Cir. 182.
tābidulus, a,um (Demin. v. tabidus), abzehrend, mors, Ps. Verg. Cir. 182.
tābĭdŭlus, a, um, dim. de tabidus : Virg. Cir. 182.