tabificus
tabificus, melting, corroding
tābĭfĭcus, a, um, adj. [tabes-facio],
- melting, dissolving, wasting, infectious, corroding: radii (solis), Lucr. 6, 737: venenum lentum atque tabificum, Suet. Tib. 73; so, seps, Luc. 9, 723: aër, id. 5, 911: urina, Plin. 8, 37, 56, § 134: sanies, Sil. 6, 276: caeli vitia, Sen. Oedip. 79: terram edisse his tabificum est, Plin. 8, 10, 10, § 29: tabificae mentis perturbationes, * Cic. Tusc. 4, 16, 36.
tābificus, a, um (tabes u. facio), nach und nach aufzehrend (aufreibend), radii (solis), schmelzende, Lucr.: aër, pestartig, Lucan.: venenum, Suet.: mentis perturbationes, Cic. Tusc. 4, 36: cogitationum tabificarum febribus aestuare, Augustin. conf. 6, 6, 9.
ludit te spiritus ater. / sentio tabificus te perdere vult inimicus
tābĭfĭcus, (14) a, um (tabes, facio), qui fait fondre : Lucr. 6, 737 || qui corrompt, qui désagrège : Suet. Tib. 73 || pestilentiel, infectieux : Luc. 5, 111 || [fig.] qui mine, qui consume : Cic. Tusc. 4, 36.
tabificus , a, um. adj.
化開者。使朽者。— aer 瘟氣。Tabificae mentis perturbationes 壞心之慾。壞心之慾。
Suggest a Translation
See an image
化開者。使朽者。— aer 瘟氣。Tabificae mentis perturbationes 壞心之慾。壞心之慾。
Suggest a Translation
See an image
tābificus
adj.
- tabes+2 FAC-, melting, corroding: mentis perturbationes, i. e. weakening.