About

Menu

tabidus

tabidus, wasting away, melting, decaying

Frieze-Dennison Vergil

tābidus, a, um: adj. (tabeō), melting away; wasting, consuming, 3.137.
tābĭdus, a, um, adj. [tabeo], melting or wasting away, dissolving, decaying, consuming, putrefying, pining away, languishing (perh. not ante-Aug.).
  • I Lit.: nix, Liv. 21, 36: corruptum et tabidum corpus, Suet. Tib. 51: ferae, id. Calig. 26: juvenci, Sen. Oedip. 147: jecur, id. ib. 358: mens, Ov. P. 1, 1, 67: tabidus erro, i.e. pining for love, Calp. Ecl. 3, 50.—
  • II Transf., act., wasting, consuming, corrupting, infectious: venenum, Tac. A. 12, 66: vetustas, Ov. P. 4, 8, 49: pestis, Mart. 1, 79, 1: lues, Verg. A. 3, 137: Hecate, Luc. 6, 737: victus, i.e. starvation, Sen. Herc. Fur. 691. — Comp., sup., and adv. seem not to occur.

Saved

Recent