tabidus
tabidus, wasting away, melting, decaying
Frieze-Dennison Vergil
tābidus, a, um: adj. (tabeō), melting away; wasting, consuming, 3.137.
tābĭdus, a, um, adj. [tabeo], melting or wasting away, dissolving, decaying, consuming, putrefying, pining away, languishing (perh. not ante-Aug.).
- I Lit.: nix, Liv. 21, 36: corruptum et tabidum corpus, Suet. Tib. 51: ferae, id. Calig. 26: juvenci, Sen. Oedip. 147: jecur, id. ib. 358: mens, Ov. P. 1, 1, 67: tabidus erro, i.e. pining for love, Calp. Ecl. 3, 50.—
- II Transf., act., wasting, consuming, corrupting, infectious: venenum, Tac. A. 12, 66: vetustas, Ov. P. 4, 8, 49: pestis, Mart. 1, 79, 1: lues, Verg. A. 3, 137: Hecate, Luc. 6, 737: victus, i.e. starvation, Sen. Herc. Fur. 691. — Comp., sup., and adv. seem not to occur.
tābidus, a, um (tabes), I) allmählich schmelzend, a) eig., schwindend, verwesend, nix, Liv.: corpus, Suet.: ferae, Suet.: iuvencus, schwindsüchtiger, Sen. poët. – Compar., quid tabidius araneā? Animal ipsum dico. Quamquam et ipsis telis aranearum quid tabidius? Augustin. in psalm. 38, 12. – b) bildl.: α) vergehend, mens, Ov. ex Pont. 1, 1, 67. – β) schwindend, hinschwindend vor Kummer, Calp. ecl. 3, 50. – II) aktiv = nach und nach aufzehrend, auszehrend, lues, Verg.:vetustas, Ov.: venenum, Tac.
quorum cor fuerit ~um et contritum
talibus insudans olei librique lucerna / tabidus illanguet
quare mortale est et si vivat ~us vivit
redde fragrancia que vides olida / fac sana tabida
ligabitur lingua ~a sanie, que sepe inanes fabulas proferebat
lingua tumens, venter distentus, tabida pellis
fetidus ‥ sordidus, ~us
tradunt cervos ‥ terebrantem ~i aeris nebula morbum incurrisse
~a pestis in auras effluens multos ‥ leto dedit
cogitationes ‥ que tamquam musce ~e in tam suave olenti sacrificio totum perdant mox tante suavitatis odorem
tābĭdus, (13) a, um (tabes), ¶ 1 fondu, liquéfié : Liv. 21, 36, 7 || corrompu, en putréfaction : Suet. Tib. 51 || [métaph.] : Ov. P. 1, 1, 67 ¶ 2 qui corrompt, infectieux : Tac. Ann. 12, 66 ; Virg. En. 3, 137 || destructeur : Ov. P. 4, 8, 49.
- 1. smeltend, oplossend, vergaand, metaf. wegkwijnend [nix; corpus; mens];
- 2. verterend, wegvretend; ook metaf. [venenum; vetustas].
tābidus
adj.
- tabes, wasting away, melting, decaying: in tabidā nive volutari, L.: mens mea tabida facta, O.—Wasting, consuming, corrupting, infectious: lues, V.: vetustas, O.