tacite
tacite, silently, in silence, tacitly
tăcĭtē, adv., v. 1. taceo, P. a. fin.
tacitē, Adv. (tacitus), I) schweigend, still, im stillen, tacite rogare, Cic.: alqd tacite habere, verschweigen, Liv.: alqd non tacite ferre, Liv.: tacite auscultare, Plaut.: tacite praetereuntem (wenn er vorbeiging) exsecrari, Liv. – II) still, geheim, im stillen, perire, Cic.: occīdi, Iustin.: tacite labens annus, Ov.
preces agant ~e
mens humana ‥ secum sola ~e disputando
loquens tacite sub divo talia dicens ‥
ejus ad illicita commovere tentavit animum, signis, nutibus, suspiriis quasi dicens ~e “dormi mecum”
~e, ne res sodalibus innotesceret, perturbatus discessit
nec conventiculis interesse debes nec eisdem ~e vel expresse consentire
in talibus ‥ indutiis desolato populo saeva cicatrix obducitur. fame alia virulentiore †tacitus [vv. ll. tactus, tacite ] pullulante, quiescente autem vastitate tantis abundantiarum copiis insula affluebat
furibus invisis ‥ / ‥ tacite dispono scandala mortis
hec ait et tacite puerum secedere jussit
quia ‥ opera ‥ salvatoris ‥ sunt plena figuris cum in monte orat Dominus quasi ~e nos ammonet sublimia tantum orando inquiri
Lucas ‥ eorum ‥ redarguere curavit audaciam, lectorem ‥ ~e ammonens ut ‥ quae aliter sonuerint noverit penitus esse detestanda
quod ‥ malitia exercendae aemulationis dicitur, evangelista ~e innotuit, cum subjunxit ‘et qui missi fuerant, erant ex Pharisaeis’, ac si aperte dicat ‥
clamose taciti, et ~e clamosi
tăcĭtē (13) (tacitus), tacitement, sans rien dire : Cic. Mil. 11 ; Pomp. 13 ; Liv. 2, 58, 8 || sans bruit, silencieusement, en secret : Cic. Quinct. 50 ; Ov. F. 1, 65 ; Plin. 9, 36.
tacitē
adv.
- tacitus, silently, in silence, tacitly: tacite dat ipsa lex potestatem defendendi, i. e. by implication: perire, i. e. unnoticed: verecundiam non tulit senatus, L.: annus labens, i. e. imperceptibly, O.