taciturio
tăcĭtūrĭo, īre, v. desid. n. [taceo],
- to desire or try to keep silence: taciturire jam deliberavimus, Sid. Ep. 8, 16.
taciturio, īre (Desider. von taceo), schweigen wollen, Sidon. epist. 8, 16, 3.
tăcĭtŭrĭō, īre (taceo), intr., avoir envie de se taire : Sid. Ep. 8, 16.