tacitus
tacitus, passed in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned
he endured the insult silently
to pass over something in silence
ore quidem ~o sed in intimis cordis multa secum conloquens
et haec ipsa ‥ mecum ~o in corde tractavi
et tacitus sedit sublustri lumine lunae
facile est igitur ut aliquis sic secum ~us dicat
die quadam secum ~us cogitare coepit quidnam esse potuisset
cibus homines efficit ~os, potus loquaces
ut ~i melius audirent et plus discerent
Willelmo Gistyn uni ~orum ministrallorum nostrorum
queri ergo potest ab aliquo vel ~um etiam quempiam movere
natura ~i, ad faciendum quam ad dicendum promptiores
me ~o pede curva senectus festinare cogit ad praesentiam judicis mei
~is ut ita dicam nutibus innuit quale tunc erat sacerdotium Judaeorum
cum ‥ diu ~is mentis angoribus et caeco carperetur igni
atque diu tacitam jussit proferre loquelam
agant ~as genu flexo more preces
set longe verius cuncta dissimulante et per ~um consensum approbante
solvit Philosophus unam ~am objeccionem vel dubitacionem
intimi profunditas estuat ardoris / vires agens tacitas nec apparens foris
mysterium ‥ temporibus eternis ~um et in Deo solo absconditum
quod in expresso legali ‥ corrigitur, multo forcius in ~o prohibetur
I ¶ 1 dont on ne parle pas : aliquid tacitum relinquere Cic. Fam. 3, 8, 2 ; tenere Cic. de Or. 3, 64, laisser qqch. sans en parler ; garder, tenir qqch. caché, secret ; non feres tacitum Cic. Att. 2, 3, 2, tu nʼemporteras pas le silence [de moi] = je ne resterai pas muet, je saurai quoi dire ; tacitum ferre aliquid ab aliquo Liv. 1, 50, 9, ne pas obtenir de réplique de qqn sur une chose ; ut tacitum feras quod celari vis Liv. 3, 45, 6, pour que tu aies le silence sur ce que tu veux tenir caché ; non patientibus tacitum tribunis quod... Liv. 7, 1, 5, les tribuns ne supportant pas que fût gardé le silence sur ce fait que ¶ 2 tacite : tacitæ exceptiones Cic. Inv. 2, 140, exceptions tacites, non formellement exprimées, cf. Cic. Top. 5 ¶ 3 secret, tenu caché : tacitum judicium Cic. Att. 4, 17, 3, un jugement tenu secret ; tacitum vivit sub pectore vulnus Virg. En. 4, 67, sa blessure vit cachée au fond de son cœur ; tacito quodam sensu Cic. de Or. 3, 195, par une sorte de sentiment secret, instinctif, inconscient.
II ¶ 1 qui ne parle pas ; qui garde le silence : patria quodammodo tacita loquitur Cic. Cat. 1, 18, la patrie pour ainsi dire en gardant le silence te parle, cf. Cic. Cat. 3, 26 ; tacitis nobis Cic. Cæc. 53, sans que nous disions rien, cf. Cic. Verr. 2, 2, 180 ; 3, 41 ; tacita exspectatio Cic. Clu. 63, attente muette ; luminibus tacitis Virg. En. 4, 364, avec des regards muets = sans rien dire ; legens aut tacitus Hor. S. 1, 3, 65, lisant ou méditant ¶ 2 silencieux, calme, sans bruit : per tacitum nemus ire Virg. En. 6, 386, traverser une forêt silencieuse, cf. Virg. En. 8, 87 ; sidera tacito labentia cælo Virg. En. 3, 515, les astres glissant dans le ciel silencieux || per tacitum Virg. En. 9, 32, [le Gange sʼécoule] dʼun cours silencieux ; per tacitum mundi Luc. 10, 253, à travers les entrailles silencieuses de la terre ; erumpunt per tacitum lacrimæ Sil. 12, 554, les larmes sʼéchappent en silence.
- 1. verzwegen, onuitgesproken, onbesproken, onvermeld; ➤ tacitum erit;
- 2. (metaf.) stil(zwijgend), heimelijk, geheim, ongemerkt [condicio; ius; indutiae stilzwijgende overeenkomst; assensio; cogitationes; inimicitiae; affectus]; II. act. zwijgend, zwijgzaam, stil:
- 1. v. iem. die niet spreekt [mulier]; ➤ me -o als ik zwijg;
- 2. v. iets dat geen geluid maakt [nemus; aqua; aër; fulmen zonder donder; nox]; — subst. tacitum, ī n stilte;
- 3. (v. geluiden) zacht, fluisterend [murmur; vox].
簡默者。無聲而成。暗者。Os tacitum ei praebere 不答應彼。Tacitum mare 平海。Tacita quies 夜寐。Tacita vox 小聲。Pisces taciti 無聲之魚。
Suggest a Translation
See an image
Pro qua Capitulum et Conventus dicti monasterii se habuerunt pro Tacitis et bene contentis.Alibi :
pro pacatis et contentis.
- P. of taceo, passed in silence, not spoken of, kept secret, unmentioned: duo capita epistulae tuae tacita mihi relinquenda sunt: Quis te, Cato, tacitum relinquat?V.: non patientibus tacitum tribunis, quod, etc., L.—Done without words, assumed as of course, silent, implied, tacit: quaedam, quae perspicua sint, tacitis exceptionibus caveri: indutiae, L.—Done in silence, silent, secret, hidden, concealed: ut tacitum iudicium ante comitia fieret: tacito quodam sensu quae sint . . . recta ac prava diiudicant: pudor, O.: Dissimulare sperasti, tacitusque meā decedere terrā, unobserved, V.—As substn., a secret: taciti volgator, O.—Not speaking, without utterance, silent, still, quiet, noiseless, mute: quae (patria) tecum tacita loquitur: si quam coniecturam adfert hominibus tacita corporis figura: si mori tacitum oportet, taceamus, i. e. without making a defence, L.: ut forte legentem Aut tacitum impellat, i. e. meditating, H.: pro sollicitis non tacitus reis, outspoken, H.: tacitā fistula cum lyrā, H.: totum pererrat Luminibus tacitis, with silent glances, V.: nemus, quiet, V.: limen, V.: nox, O.—As substn.: surgens Per tacitum Ganges, in its silent course, V.
-
…teneat clausam tenui Teuthrantis in unda alternae facilis cedere lympha manu, quam vacet alterius blandos audire susurros molliter in tacito litore compositam ut solet amoto labi custode puella, perfida communis nec meminisse deos non quia perspecta non es mihi…
Propertius, Elegies
-
…resonant mea verba sub umbras, scribitur et vestris Cynthia corticibus an tua quod peperit nobis iniuria curas quae solum tacitis cognita sunt foribus. omnia consuevi timidus perferre superbae iussa neque arguto facta dolore queri. pro quo divini fontes…
Propertius, Elegies
-
…noctes, me sidera plena iacentem, frigidaque Eoo me dolet aura gelu tu sola humanos numquam miserata dolores respondes tacitis mutua cardinibus. o utinam traiecta cava mea vocula rima percussas dominae vertat in auriculas sit licet et saxo patientior…
Propertius, Elegies
-
…etsi a vobis sic audior ut numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur quid ergo negasne illud iudicium esse corruptum non nego, sed ab hoc corruptum…
Cicero, pro Cluentio
-
…ut omnes et dignitatis et gratiae gradus tollerentur. idem editicios iudices esse voluisti, ut odia occulta civium quae tacitis nunc discordiis continentur in fortunas optimi cuiusque erumperent. haec omnia tibi accusandi viam muniebant, adipiscendi obsaepiebant. atque…
Cicero, pro Murena
-
…id quod his vehementer placebat, ut te, cuius testimonium propter turpitudinem vitae sordisque domesticas nullius momenti putaretur, tacitus dimitterem ; nemo enim horum aut ita te refutandum ut gravem adversarium aut ita rogandum ut religiosum testem arbitrabatur .…
Cicero, in Vatinium
-
…. loco et mense incerto a. . QVINTVS TIRONI SV P. S. D. verberavi te cogitationis tacito dumtaxat convicio, quod fasciculus alter ad me iam sine tuis litteris perlatus est. non potes effugere huius culpae…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…; voltu denique laboratis ne qua significari possit suspicio cupiditatis, ut et, cum proditis, existimatio sit quaedam tacita de vobis pudoris ac religionis et, cum disceditis, ea diligenter conservata ac retenta videatur. credo haec eadem…
Cicero, pro Fonteio
-
…in Stheni Thermitani nomine ; deinde aude te dicere diligentem. ingenio qui testis interrogare priore actione nolueris et iis tacitus os tuum praebere malueris, quamvis et te et patronos tuos ingeniosos esse dicito. quare igitur id quod ais…
Cicero, in Verrem
-
…, qua tu ratione defendas. de omnibus nobis, si qui tantulum de recta regione deflexerit, non illa tacita existimatio quam antea contemnere solebatis, sed vehemens ac liberum populi Romani iudicium consequetur. nulla tibi, Quinte ,…
Cicero, in Verrem