taciturnitas

tăcĭturnĭtas, ātis, f. [taciturnus],

• a being or keeping silent, silence, taciturnity (class.; opp. oratio), Cic. Sest. 18: taciturnitatem alicujus experiri, id. Brut. 65, 231: curiae taciturnitas annua, id. Pis. 14, 32: vocis exspectas contumeliam, cum sis gravissimo judicio taciturnitatis oppressus? id. Cat. 1, 7, 16: taciturnitas testium, id. Rosc. Com. 5, 14: taciturnitas imitatur confessionem, id. Inv. 1, 32, 54: suspitionem mihi majorem tua taciturnitas attulerat, id. Att. 7, 8, 1: taciturnitas pudorque, Suet. Ner. 23: quid foret Iliae Mavortisque puer, si taciturnitas Obstaret meritis invida Romuli, i. e. silence on the part of poets, Hor. C. 4, 8, 23 et saep.: opus est Fide et taciturnitate, Ter. And. 34: nosti hominis tarditatem et taciturnitatem, Cic. Fam. 1, 5, b, 2; Aur. Vict. Epit. 1 med.; cf.: desideravit Maecenatis taciturnitatem, Suet. Aug. 66. — Plur.: sed paucorum taciturnitatibus tradidisse sacrorum ritus, Arn. 5, 168.

taciturnitās, ātis, f. (taciturnus), I) das Schweigen, Stillschweigen, testium, Cic.: curiae, Cic.: taciturnitas pudorque quorundam, Suet. – II) die Verschwiegenheit, als Tugend, die Schweigsamkeit, opus est fide ac taciturnitate, Ter.: nosti hominis taciturnitatem, Cic.: Plur., mysteria non omnibus vulgo sed paucorum taciturnitatibus tradere, Arnob. 5, 18.

taciturnitas [CL] 1 (fact or state of maintaining) silence; b (in respect of something spec., w. gen.). discrimen ‥ certaminis subire maluerunt quam in populo ‥ pudorem ~atis incurrere, ne viderentur se ipsi silentio damnavisse Bede HE I 17 p. 35; a797 ne longa ~as oblivionis rubigine maculetur Alcuin Ep. 78; pacemque induit operosam et ~atem laudisonam vacationemque contemplativam Gosc. Wulsin 5; in senectute sua ~ati et orationi studuit Ord. Vit. IV 7 p. 218; eleemosinis ac ~ati precipue deditus erat Alex. Cant. Mir. 33 p. 225; sedebit solitarius et tacebit [Thren. iii 28]. de hac ~ate [ME: stilnesse] premittit: bonum est prestolari cum silencio salutare Dei AncrR 51; si aliquis invocatus in testem ‥ presens non contradicat, talis ~as non stat cum veritate perfecta Duns Ord. I 80.  b c1200 litterarum, que et per ~em veritatis, et per expressionem falsitatis obtente sunt P. Blois Ep. 149. 439B. 2 inability or unwillingness to speak. premonuit ne muti canis ~ate permitteret ‥ inimicum ‥ animas sibi commissorum ‥ furtim preripere B. V. Dunst. 30; modesta ~ate cogitavi que visa sunt Byrht. V. Ecgwini 365; Iopas enim puerilis ~tas dicitur Bern. Comm. Aen. 13; periculose presumat ~as humana supprimere quod dignatur deitas revelare Canon. G. Sempr. f. 120; in juvene ‥ tria notantur quibus ad probitatem venturus praenoscitur. ‥ ~as, corporis continentia, verecundia. ~as ‥ ut prius taceat, posterius dicat Simil. Anselmi 140.

tăcĭturnĭtās, (12) ātis, f. (taciturnus), action de garder le silence, silence : Cic. Sest. 40 ; Cat. 1, 16 ; Att. 7, 8, 1 || discrétion : alicujus taciturnitatem experiri Cic. Br. 231, mettre la discrétion de qqn à lʼépreuve || caractère renfermé : Cic. Fam. 1, 5, 2.

taciturnitas , atis. f.
簡默。少言。

Suggest a Translation
See an image

taciturnitās ātis, f

• taciturnus, a keeping silent, silence, taciturnity: me eorum taciturnitas movet: curiae annua: testium: si taciturnitas Obstaret meritis invida Romuli?i. e. a failure(of poets) to celebrate, H.: opus est Fide et taciturnitate, T.