tacitulus
tăcĭtŭlus, a, um, adj. dim. [1. tacitus],
- silent, without speaking (only in the two foll. passages), Varr. ap. Non. 47, 27; 550, 18.
tacitulus, a, um (Demin. v. tacitus), schweigend, Varro sat. Men. 187 u. 318.
tăcĭtŭlus, a, um, dim. de tacitus : Varro Men. 187 ; 318.