temulenter
tēmŭlenter, adv. [temulentus],
- like a drunken person, drunkenly: eructare, Col. 8, 8, 10.
tēmulenter, Adv. (temulentus), trunken, Colum. 8, 8, 10. Donat. Ter. Phorm. 2, 2, 1. – übtr., wie im Rausche, de nece domini temulentissime garriebant, Cassiod. in psalm. 68. v. 13 extr.
tēmŭlentĕr (temulentus), dans lʼivresse : Col. Rust. 8, 8, 10 || -tissime Cassiod. Psalm. 68, 13.