temulentia
tēmŭlentĭa, ae, f. [temulentus],
- drunkenness, inebriation, intoxication (post-Aug. and very rare; syn.: vinolentia, ebrietas), Plin. 14, 13, 14, § 90; 14, 2, 4, § 31; 14, 22, 28, §§ 140 and 148; Val. Max. 2, 5, 4.
tēmulentia, ae, f. (temulentus), die Trunkenheit, Val. Max. 2, 5, 4. Plin. 14, 90 u.a.
in pastorem suum ac ministros semisopita grassatur ~ia
si quis ministrorum vel ~ia vel somnolentia victus matutinis non affuisset
jugi crapule ~ieque dati
sitim temulencia, / vomitu convivia / non sat est finire
vincit ‥ Persas in ~ia
tēmŭlentĭa, æ, f. (temulentus), ivresse : Plin. 14, 90 ; 14, 140 ; Val. Max. 2, 5, 4.