temptator

temptātor, ōris, m. (tempto), a) der Versucher, Dianae, Hor. carm. 3, 4, 71. – v. Teufel, Vulg. Matth. 4, 3. Iuvenc. 1, 384. – b) der Angreifer, autumnus, temptator valetudinum, Tert. de anim. 48 in.

temptator (tent-) [CL] 1 one who touches or handles in an exploratory way, one who investigates by touching. supradictus tentator cum turgida manu miserabilis accurrit Gosc. Transl. Aug. 38A (cf. ib. 37B (v. temptare 1)). 2 one who examines, tests, or investigates (also, in official capacity); b (person); c (proposition in dialectic context). d (acad.) examiner. 1221 †temptares [l. ~ores] cervisie non temtabunt cervisiam super terram priorisse nisi per unum solum ciphum semel impletum SelPlCrown 97; 1253 preposuimus in dicta moneta ~orem seu esseiatorem nostrum (Pat) RGasc I 273b; 1276 districta pro assisa et quia non mostravit ~ori servisie antequam vendidit CourtR A. Stratton 34; 1280 W. C. in misericordia pro assisa panis. J. de H. in misericordia quia non misit post temtatores, plegius Manebi Ib. 130; 1306 ~oribus et tastatoribus de dicto burgo nostro ‥ totaliter amotis (Swansea) BBC 224.  b ? 803 quid ipsa veritas ~oribus suis respondit [cf. Matth. xxii 21] Alcuin Ep. 265; ~or quoque Phariseus et Herodianus insidiator quas fraudis sue non adhibuit artes ut eum caperet in sermone lingua dolosa, in cujus ore non est inventus dolus? J. Sal. Pol. 497B; ? 1175 adversus eum ‥ quandoque dolosus tentator Phariseus et Herodianus accessit P. Blois Ep. 70.  c supponit et genera disputationum, ut appareat quomodo nunc docentem ex principiis, nunc ex probabilibus colligentem, nunc ex his que non videntur probabilia arguentem, quod est demonstratoris dialectici et ~oris officium, sophista imitetur J. Sal. Met. 930A; aliquando utitur ~or sillogismo falsigrafico Bacon XV 326.  d 14‥ quilibet bachallarius antequam admittatur solvat decano et ~oribus xii denarios; ‥ nullus admittatur per ~ores ad determinandum nisi attingat xv annum Mun. Univ. Glasg. II 27. 3 one who tempts or tries to persuade, tempter (esp. of Satan). ut vincendo ~orem nobis quoque vincendi peritiam virtutemque tribueret Bede Hom. I 7. 38B; si autem culpabilis atque reus contempserit et quasi ~or judicium tuum adierit (Jud. Dei) GAS 407; 999 (13c) instigante humani generis perversissimo ~ore diabolo CD 703; victus tandem importunitate ~oris, exitum de ecclesia moliebatur Eadmer Mir. Dunst. 23; vir sanctus [sc. Benedictus] dum solus esset ~or affuit Gir. GE II 10 p. 213; s1258 sic confusus recessit ~or suo infecto desiderio M. Par. Maj. V 687.

temptātŏr, (16) ōris, m. (tempto), qui attente, séducteur : Hor. O. 3, 4, 71 || qui attaque la santé : Tert. Anim. 48 || -tātrīx, īcis, f. , séductrice : Aug. Serm. 343, 10.

temptātor (tent-) ōris, m

• tempto, an assailant, attempter, tempter: integrae Dianae (Orion), H.