temulentus
temulentus, drunk, drunken, intoxicated, tipsy
Could not find temulenti in Logeion dictionaries.
temulenti Adjective: masculine genitive singular, Adjective: masculine vocative plural, Adjective: masculine nominative plural, Adjective: neuter genitive singular of temulentus
tēmŭlentus, a, um, adj. [root tem, whence temetum; formed in analogy with vinolentus.]
- Lit., drunk, drunken, intoxicated (syn.: ebrius, vinosus): agite, exite, temulentum tollite, Nov. ap. Fest. s. v. temetum, p. 364 Müll.; Afran. ib.: mulier, Ter. And. 229: tempestatem impendentem tueri temulentus, Cic. Sest. 9, 20: per quam (Indiam) temulento agmine comisabundus incessit, Liv. 9, 17, 17; 33, 28, 2: ipsum offendunt temulento sopore profligatum, M. Cael. ap. Quint. 4, 2, 123: apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, Tac. H. 2, 68: temulentae reliquiae sumptuosissimae cenae, Sen. Contr. 4, 25, 4. — Comp.: putidior, temulentior, Sid. Ep. 3, 13.—Subst. plur.: tēmŭlenti, ōrum, m., Sen. Ep. 47, 4.—*
- II Transf.: caesaries ambrosiā temulenta, i. e. dripping, Ap. Met. 5, 22, 18.
tēmulentus, a, um (*temum, wov. auch temetum) = μεθυστικός, einen Rausch verratend, berauscht, a) eig., v. Pers. (Ggstz. sobrius), Ter., Cic. u.a.: temulentior, Sidon. epist. 3, 13, 4: Plur. subst., temulentī, ōrum, m., Sen. ep. 47, 5 u. Tac. ann. 1, 50 extr.; hist. 1, 80. – v. Lebl., vox, Cic.: sopor, Cael. b. Quint.: temulentae reliquiae sumptuosissimae cenae, Sen. contr. 9, 1 (25), 4. – b) übtr.: caesaries ambrosiā temulenta, von Ambrosia duftend, Apul. met. 5, 22: temulenta vindemia, mostreiche, saftige, Min. Fel. 5, 13.
quid memorem sapae temulentum nectare Nabal
spina nascitur in manu ~i, cum in operibus ejus qui carnalibus servit illecebris punctiones oriuntur scelerum
compatriote in tabernis convenientes jamque ~i
talem nempe decet esse sponsam Verbi quam nec celle vinarie copia faciat exposita ~am neque temulentia garrulam
ille in diversorio letus et ~us lecto excipitur
ut ipsum vino estuanti madentem redderet ~um
quorundam estimacione, parum a ~o distare vel frenetico videbatur
ingredientes ‥ ipsum offendunt ~o sopore profligatum
tēmŭlentus, (12) a, um (de *temum, cf. temetum, abstemius ), ivre : Cic. Sest. 20 ; Liv. 9, 17, 17 ; apud Vitellium omnia indisposita, temulenta Tac. H. 2, 68, dans lʼarmée de Vitellius ce nʼétait que désordre, quʼivresse || [fig.] saturé, imbibé : Apul. M. 5, 22 || temulentior Sid. Ep. 3, 13.
tēmulentus
adj.
- 2 TEM-, drunk, drunken, intoxicated, tipsy: alquis: vox: agmen, L.