tenebrarius
tĕnē̆brārĭus, a, um, adj. [tenebrae],
- of or belonging to darkness: homo, a fellow that shuns the light, a giddy fellow, or an obscure person, Vop. Firm. 2 (al. tenebrarum).
tenebrārius, a, um (tenebrae), zur Finsternis gehörig, homo, ein lichtscheuer Mensch, Vopisc. Firm. 2. § 2.
tĕnĕbrārĭus, a, um (tenebræ), obscur, inconnu : Vop. Firm. 2, 2.
Et illi quidem adversum nos contendenti hæc sola ratio fuit, quod dicebat, Aurelianum in edicto suo non scripsisse, quod tyrannum occidisset, sed quod latrunculum quondam a Rep. removisset : perinde quasi digne tanti Princeps nominis debuerit tyrannum appellare hominem Tenebrarium, aut non semper latrones vocitaverint magni Principes eos, quos invadentes purpuras necaverunt.