About Report a problem

Menu

tenebrascere

tenebrascere [LL], ~escere [LL] 1 to become or grow dark, darken (also in fig. context); b (w. ref. to ability to see); c (impers.). d to bring about darkness or dark conditions. cum consuetus ordo temporum habeat vesperam magis ~escere in noctem quam in diem lucescere Bede Hom. II 7. 135B; ne intentio ex natura lucens per accidens ~escat Pull. Sent. 857C; sic non potest vita mori, sicut non potest lux ~escere Ailr. An. II 53; dies sensim in vesperum ~escere jam inceperat R. Cold. Cuthb. 136; totum cor obduretur et ~escat Bald. Cant. Serm. 18. 74. 464D; 1239 quotquot noverit dilucide describat, non sub generalitate ‥ cum angulus generalitatis interius ~escat et sordes colligat Gros. Ep. 71; qui, tanquam sidera ‥ rutilantia, ~escentem mundum suis illuminarent radiis NLA prol. p. 4.  b pupilla ‥ nigra videt, alba ~escit Bede Tob. 934C; ubi ‥ visibilis spiritus est grossus et substantia oculorum obscura, noctis obscuritate ~escit amplius et videre nequit Quaest. Salern. B 291.  c accendi non debent donec in claustro ~escat Cust. Westm. 46; crasseta ‥ accendi debent quam cito ~escit Cust. Cant. 105.  d qui ‥ descendit in confusionem peccatorum usque in Babylonem, utique sine luce est et absque pace, quoniam confusio ~ascit R. Niger Mil. III 87. 2 (trans.) to make dark, darken (also with blindness). perturbati spiritus gravitate oculorum ~ascitur visus, memoria tollitur Ep. ad amicum 192; causidici nubes sunt ethera qui tenebrescunt Gower VC VI 225. 3 (in gl.). to make or to be mirke ‥ ~assere, con- CathA (cf. ib.: to wex mirke, nigrescere, ~assere, con-).

Saved

Recent