tendo
tendo, to stretch, make tense, stretch out, spread out, distend, extend
stretching his hands to the sky, he called on the gods as witnesses
whence are you coming, and whither are you striving?
- Act., to stretch, stretch out, distend, extend, etc. (class.; cf.: extendo, explico).
- A Lit.
- 1 In gen.: suntne igitur insidiae, tendere plagas? Cic. Off. 3, 17, 68: plagam, Pac. ap. Fest. s. v. nequitum, p. 162 Müll.: quia non rete accipitri tennitur, Ter. Phorm. 330 sq.; cf.: retia (alicui), Prop. 2, 32 (3, 30), 20; Hor. Epod. 2, 33; Ov. M. 4, 513; 7, 701; 8, 331 al.: casses alicui, Tib. 1, 6, 5: intumescit collum, nervi tenduntur, Col. 6, 14, 4: chordam, Plaut. Most. 3, 2, 55 (744): arcum, to bend, Verg. A. 7, 164; Hor. C. 2, 10, 20; Ov. M. 2, 604; 5, 55; 5, 63; Stat. S. 3, 1, 51.—Hence, poet. transf.: sagittas Arcu, to shoot, hurl, Hor. C. 1, 29, 9; cf.: spicula cornu, Verg. A. 9, 606: pariterque oculos telumque, id. ib. 5, 508: barbiton, to tune, Hor. C. 1, 1, 34; cf.: tympana tenta tonant palmis, Lucr. 2, 618: validā lora manu, Ov. Am. 3, 2, 72: vela (Noti), to swell, Verg. A. 3, 268: praecipiti carbasa tenta Noto, Ov. H. 10, 30: praetorium, to stretch out, pitch, Caes. B. C. 3, 82: pelles in ordine tentae, Lucil. ap. Non. 181, 30: conopia, Prop. 3, 11 (4, 10), 45: grabatos restibus, Lucil. ap. Non. 181, 29: cubilia, Hor. Epod. 12, 12: manus ad caeli caerula templa, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 51 Vahl.); so, manus ad caelum, Caes. B. C. 2, 5; Verg. A. 3, 176: bracchia ad caelum, Ov. M. 6, 279; 9, 293; for which: bracchia caelo, id. ib. 2, 580; 9, 210: ad legatos atque exercitum supplices manus tendunt, Caes. B. C. 2, 12; so, manus ad aliquem, id. B. G. 2, 13: ad sidera palmas, Verg. A. 1, 93: super aequora palmas, Ov. M. 8, 849: ad aliquem orantia bracchia, id. P. 2, 9, 65: manus supplices dis immortalibus, Cic. Font. 17, 48; cf.: vobis supplex manus tendit patria communis, id. Cat. 4, 9, 18; so, manus alicui, Caes. B. G. 7, 48; Ov. M. 3, 723; id. H. 10, 146: manus supinas, Liv. 3, 50, 5: manus ripae ulterioris amore, Verg. A. 6, 314; cf. also: Graecia tendit dexteram Italiae, stretches forth, reaches, Cic. Phil. 10, 4, 9; id. Prov. Cons. 4, 9: (conjux) parvum patri tendebat Iulum, reaches out, Verg. A. 2, 674: tu munera supplex Tende, petens pacem, id. G. 4, 535: quo tendant ferrum, aim, direct, id. A. 5, 489: qua nunc se ponti plaga caerula tendit, stretches itself out, extends, Lucr. 5, 481. —
- 2 In partic.: nervum tendere, in mal. part., Auct. Priap. 70; cf. Mart. 11, 60, 3.—Hence, tentus, a lecherous man, Mart. 11, 73, 3; Auct. Priap. 20; 27; 34 al.; and tenta, ōrum, n., = membrum virile, Cat. 80, 6.—
- B Trop.: insidiae tenduntur alicui, are spread out, laid (qs. like nets), Cic. Rosc. Com. 16, 46: insidias alicui, Sall. C. 27, 2; Suet. Caes. 35: omnes insidias animis, Cic. Leg. 1, 17, 47: animum vigilem, to strain, exert, Stat. Ach. 1, 543: longo tendit praecordia voto, Claud. Cons. Prob. et Ol. 66; cf.: sunt quibus in Satirā videor nimis acer et ultra Legem tendere opus, i. e. to heighten, aggravate, Hor. S. 2, 1, 2: aestivam sermone benigno noctem, to protract, extend, id. Ep. 1, 5, 11: (lunam) Tanto posse minus cum Signis tendere cursum, to direct, Lucr. 5, 631: cursum ex acie in Capitolia, Sil. 9, 216: cursum ad agmina suorum, id. 10, 73: iter ad naves, Verg. A. 1, 656: iter pennis, id. ib. 6, 240: ad dominum iter, Ov. M. 2, 547: cursum unde et quo, Liv. 23, 34, 5: iter in Hispaniam, Auct. B. Afr. 95: cunctis civibus lucem ingenii et consilii sui porrigens atque tendens, tendering, offering, Cic. de Or. 1, 40, 184.—
- II Neutr.
- A To direct one’s self or one’s course; to aim, strive, go, travel, march, tend, bend one’s course in any direction (class.).
- 1 Lit.: dubito an Venusiam tendam, Cic. Att. 16, 5, 3: Beneventum, Hor. S. 1, 5, 71: cursuque amens ad limina tendit, Verg. A. 2, 321: ad castra, Liv. 9, 37: in castra, id. 10, 36: ad aedes, Hor. Ep. 1, 7, 89: ad domum Bruti et Cassii, Suet. Caes. 85: ad portus, Ov. M. 15, 690: Ciconum ad oras, id. ib. 10, 3: ad metam, id. ib. 15, 453; cf.: cum alter ad alterum tenderemus, Plin. Ep. 1, 5, 9: unde venis? et Quo tendis? Hor. S. 1, 9, 63; id. Ep. 1, 15, 11; id. C. 3, 3, 70: quo tendere pergunt, Verg. A. 6, 198; Nep. Milt. 1, 6: tendimus huc (sc. in Orcum) omnes, Ov. M. 10, 34 et saep. —
- b Of things concrete or abstract, to go, proceed, extend, stretch, etc.: in quem locum quaeque (imago) tendat, Lucr. 4, 179: levibus in sublime tendentibus, Plin. 2, 5, 4, § 11: sursum tendit palmes, Col. 5, 6, 28: simulacra viis derectis omnia tendunt, Lucr. 4, 609.—Poet., with acc. of direction: tunc aethera tendit, Luc. 7, 477: dextera (via), quae Ditis magni sub moenia tendit, Verg. A. 6, 541: gula tendit ad stomachum, is ad ventrem, reaches, extends, Plin. 11, 37, 66, § 176: Taurus mons ad occasum tendens, id. 5, 27, 27, § 97; so id. 5, 5, 5, § 35; 16, 30, 53, § 122; cf.: Portae Caspiae, quae per Iberiam in Sarmatas tendunt, id. 6, 13, 15, § 40: seu mollis quā tendit Ionia, Prop. 1, 6, 31.—
- 2 Trop.
- a In gen., to aim, strive, be directed or inclined, to tend in any direction: ad reliqua alacri tendebamus animo, Cic. Div. 2, 2, 4; cf.: ad altiora et non concessa tendere, Liv. 4, 13, 4: ad majora, Quint. 2, 4, 20; 12, 2, 27: ad eloquium, Ov. Tr. 4, 10, 17: ad suum, Liv. 4, 9, 5; cf.: ad Carthaginienses, id. 24, 5, 8: cum alii alio tenderent, id. 24, 28, 1: in diversum sententiae tendebant, id. 36, 10, 7: tenes, quorsum haec tendant, quae loquor, tend, look, = spectent, Plaut. Ps. 1, 2, 81 (212); Hor. S. 2, 7, 21. —
- β To exert one’s self, to strive, endeavor (mostly poet.); with inf.: (Laocoon) manibus tendit divellere nodos, Verg. A. 2, 220: pasta (nitedula) rursus Ire foras pleno tendebat corpore frustra, Hor. Ep. 1, 7, 31: captae civitati leges imponere, Liv. 6, 38, 7; 24, 35; 10, 1: quod efficere tendimus, Quint. 9, 1, 21: fratresque tendentes opaco Pelion imposuisse Olympo, Hor. C. 3, 4, 51: tendit disertus haberi, id. Ep. 1, 19, 16: aqua tendit rumpere plumbum, id. ib. 1, 10, 20; Pers. 5, 139; Juv. 10, 154. — Absol.: miles tendere, inde ad jurgium, insists, persists, Ter. Eun. 626. —
- b In partic., to exert one’s self in opposition, to strive, try, endeavor, contend (class. but not freq. till the Aug. per.): nec nos obniti contra nec tendere tantum Sufficimus, Verg. A. 5, 21; cf.: nec mora nec requies; vasto certamine tendunt, id. ib. 12, 553: Petreius ubi videt Catilinam contra ac ratus erat magnā vi tendere, Sall. C. 60, 5; cf.: summā vi, Liv. 32, 32, 7 Drak.: adversus, etc., id. 34, 34, 1: contra, id. 35, 51, 6: ultra, id. 24, 31, 4: acrius, Tac. A. 2, 74; cf.: acrius contra, ut, etc., Liv. 3, 15, 2; so with ut, id. 4, 7, 8; with ne, id. 4, 8, 6: quid tendit? cum efficere non possit, ut, etc., what does he strive for? to what do his efforts tend? Cic. Fin. 2, 5, 16; cf.: nihil illi tendere contra, Verg. A. 9, 377. —
- B For tentoria tendere, to set up tents, to be under tents, be encamped, to encamp: qui sub vallo tenderent mercatores, Caes. B. G. 6, 37; cf.: omnibus extra vallum jussis tendere, Front. Strat. 4, 1, 18: vallo tendetis in illo, Luc. 7, 328: hic Dolopum manus, hic saevus tendebat Achilles, Verg. A. 2, 29: legio latis tendebat in arvis, id. ib. 8, 605: isdem castris, Liv. 44, 13, 12; 27, 46; 44, 5; Suet. Galb. 12; 19; cf.: isdem hibernis tendentes, Tac. H. 1, 55: Lugduni tendentes, id. ib. 1, 59: cum multitudo laxius tenderet, Curt. 3, 8, 18; 5, 7, 6; 7, 2, 37: tendere in campis, id. 10, 7, 20. — Hence, tensus, a, um, P. a., stretched out, drawn tight, strained, tense (rare): rectissima linea tensa, Quint. 3, 6, 83: collum, id. 11, 3, 82; cf.: remissis magis quam tensis (digitis), id. 11, 3, 99: vox tensior (opp. remissior), id. 11, 3, 42: lacerti, Luc. 7, 469: rudentes, id. 2, 683: frons, Lucr. 6, 1195: tormento citharāque tensior, Auct. Priap. 6 and 70.—Sup. and adv. do not occur.
B) übtr.: 1) im allg.: alci insidias, Cic. u.a. – animum vigilem, anspannen, anstrengen, Stat.: ultra legem opus, straff spannen, schärfen, Hor. – sermone benigno noctem, hinziehen, hinbringen, Hor. – 2) hinreichen, darreichen, verleihen, praesidium clientibus, opem amicis porrigere atque tendere, Cic.: nobis honorem, Sil. – 3) nach etwas streben, etwas wollen, nusquam idem atque unum tendentes, Curt. 9, 9 (35), 14.
II) refl. (mit u. ohne se) u. medial, A) übtr.: 1) (refl. ohne se) sich ausdehnen, als milit. t.t. = a) unter Zelten lagern, (im Quartier) liegen, -stehen (s. Nipperdey Tac. ann. 1, 17), Caes., Verg. u.a.: in isdem castris, Liv.: sub vallo, Caes.: extra vallum, Tac.: procul urbe, Curt.: seorsus a ceteris, Curt.: iuxta Dolabellae hortos, Suet.: Lugduni, Tac.: coartatio plurium in angusto tendentium, Liv. – b) sich in Schlachtordnung aufstellen, ante signa, Auct. b. Afr. 17, 1. – 2) (refl. ohne se) sich in seinen Bewegungen wohin richten, wenden, nach einem Orte streben, wollen, zu gelangen Suchen, gehen marschieren, a) v. Pers.: Venusiam, Cic.: Romam, Eutr.: in Indiam, Curt.: ad aedes, Hor.: ad alqm, Plin. ep.: ad od. in castra, Liv.: unde venis? et quo tendis? (willst du?) Hor. – b) v. lebl. Subjj., sich wohin wen den, simulacra viis de rectis omnia tendunt, Lucr. – nach oben = steigen, sursum tendit palmes, Colum.: levia in sublime tendentia, Plin.: poet. mit Ziel-Acc., aethera tendit fragor, steigt zum Äther empor, Lucan. – 3) v. Örtl., refl. (mit u. gew. ohne se) od. mebial = sich ausdehnen, sich erstrecken, reichen, quā nunc se ponti plaga caerula tendit, Lucr.: seu mollis quā tendit Ionia, Prop.: quā se campis squalentibus Africa tendit, Sil. – via tendit sub moenia, Verg.: Taurus mons ad occasum tendens, Plin.: gula tendit ad stomachum, Plin. – medial, ad caeli finem medio tenduntur ab orbe squalentes campi, Sil. – 4) v. der Zeit, medial, tendi, sich ausdehnen, sich verlängern, quamvis (dies) aestivis tendantur solibus, breves videbuntur, Hieron. epist. 130, 15.
B) übtr. (refl. ohne se): 1) wohin streben, auf etw. hinarbeiten, ausgehen, zu etw. seine Zuflucht nehmen, zu etw. sich neigen, fich hingezogen fühlen, für etw. tätig sein, a) übh.: ad reliqua alacri tendebamus animo, Cic.: ad altiora et non concessa, Cic.: ad iurgium, Händel suchen, Ter.: ad sua consilia, seine Pläne auszuführen suchen, Liv.: ad alienam opem, Liv.: ad eloquium, Ov.: ad Carthaginienses, ad societatem Romanam, sich neigen zu usw., tätig sein für usw., Cic.: ad suum, sich für ihren Standesgenossen erklären, Cic. – v. lebl. Subjj., tenes quorsum haec tendant quae loquor, zielen, Plaut.: non dices hodie, quorsum haec putida tendant, wohin zielen. Hor. – b) m. folg. Infin. = sich anstrengen, sich bemühen, sich bestreben, streben, suchen, manibus divellere nodos, Verg.: locum superare priorem, Verg.: praevenire, Liv.: civitati leges imponere, Liv.: tendit disertus haberi, Hor. – 2) einem Gegner gegenüber sich anstrengen, u. zwar: a) mit Waffen = Gegenwehr leisten kämpfen, summā vi, Sall.: vasto certamine, Verg. – b) mit Worten usw., für od. gegen etw. sich anstrengen, arbeiten, es durchzusetzen suchen, es durch fechten, sich bestreben, quod summā vi ut tenderent, amicis mandaverat, Liv.: cum adversus tendendo (durch Gegenvorstellungen) nihil moveret socios, Liv.: contra tendere, entgegenarbeiten, sich widersetzen, Tac. (s. Heräus Tac. hist. 4, 16, 14); u. so nequiquam contra Micythione et Xenoclide tendentibus (widerstrebten), Liv.: frustra cerno te tendere contra, Verg.: acrius tendenti (sich bestrebenden bei der Bewerbung) concessit, Tac. – tendit fovetque m. folg. Acc. u. Infin., Verg. Aen. 1, 18. – m. folg. ut u. Konj., cum, ut delectum haberet, neque impetrasset, neque magnopere tetendisset, durchzusetzen gesucht hatte, Liv.: eo acrius tribuni tendebant (suchten es dahin zu bringen, bestrebten sich), ut plebi suspectos eos criminando facerent, Liv. – haud sane tetendere, sie stemmten sich nicht besonders dagegen, Liv. – m. allg. Acc. Pron., quid tendit? was müht ersich ab? was streitet er? Cic.: nihil illi tendere contra, entgegnen, Verg. – ➳ arch. tennitur = tenditur, Ter. Phorm. 330.
I tr., ¶ 1 tendre, étendre, déployer : plagas Cic. Off. 3, 68, tendre des filets ; arcum Virg. En. 7, 164, bander un arc ; [poét.] sagittas arcu Hor. O. 1, 29, 9, tendre des flèches sur un arc ; prætorium Cæs. C. 3, 82, dresser la tente du général ; manus ad cælum Cæs. C. 2, 5, tendre les mains vers le ciel ; manus ad aliquem ou alicui Cæs. G. 2, 13, 2 ; 7, 48, 3, tendre les mains à qqn [en suppliant], cf. Cæs. C. 2, 11, 4 ; Cic. Font. 48 ; Cat. 4, 18 || plaga ponti se tendit Lucr. 5, 481, la plaine de la mer sʼétend ¶ 2 sens priapéen : Mart. 11, 60, 3 ; tentus Mart. 11, 73, 3, tendu || tenta, ōrum, n. , membre viril : Catul. 80, 6 ¶ 3 [fig.] insidiæ tenduntur alicui Cic. Com. 46, on tend des pièges à qqn, cf. Cic. Leg. 1, 47 ; cunctis civibus lucem ingenii et consilii sui porrigens atque tendens Cic. de Or. 1, 184, présentant, tendant [comme avec la main] à tous les citoyens les lumières de son génie et de sa prudence ; ultra legem tendere opus Hor. S. 2, 1, 2, faire une œuvre tendue au-delà des règles ; æstivam sermone benigno noctem Hor. Ep. 1, 5, 11, passer toute une nuit dʼété à dʼaimables propos ; cursum, iter Lucr. 5, 631 ; Virg. En. 1, 656, diriger sa course ; qui et unde et quo tenderent cursum Liv. 23, 34, 5, [demandant] leur qualité, le point de départ et le but de leur course.
II intr., ¶ 1 tendre, se diriger : Venusiam Cic. Att. 16, 5, 3, aller à Venouse, cf. Hor. S. 1, 5, 71 ; ad castra Liv. 9, 37, 10 ; in castra Liv. 10, 36, 7, se porter vers le camp ; quo tendis ? Hor. S. 1, 9, 63, où vas-tu ? || levibus in sublime tendentibus Plin. 2, 11, les corps légers tendant à sʼélever ; via, quæ Ditis magni sub mœnia tendit Virg. En. 6, 540, route qui mène au pied des murailles du puissant Pluton ¶ 2 tendre vers, viser à : ad aliquid Cic. Div. 2, 4, se porter vers qqch. ; ad altiora Liv. 4, 13, 4, viser plus haut || incliner vers : cum alii alio tenderent Liv. 24, 28, les esprits étant partagés ; ad Carthaginienses Liv. 24, 5, 8, pencher pour lʼalliance carthaginoise || [avec inf.] chercher à, sʼefforcer de : manibus tendit divellere nodos Virg. En. 2, 220, de ses mains il essaie de desserrer les nœuds, cf. Hor. Ep. 1, 7, 31 ; 1, 19, 16 ; Liv. 6, 38, 7 ; 24, 35, etc. ¶ 3 faire des efforts, déployer de lʼénergie, tendre ses ressorts : Sall. C. 60, 5 ; Virg. En. 5, 21 ; Liv. 32, 32, 7 ; 34, 34, 1 || [avec ut ] Liv. 4, 7, 8, faire effort pour obtenir que ¶ 4 dresser une tente ou des tentes, camper : sub vallo tendere Cæs. G. 6, 37, 2, camper au pied du retranchement ; in prætorio tetenderunt Liv. 28, 27, 15, sur lʼemplacement réservé au général ils ont dressé leur tente, cf. Curt. 3, 8, 18 ; 5, 7, 6, etc.; Virg. En. 2, 29 ; 8, 605.
➳ arch. tennitur Ter. Phorm. 330.
- 1. spannen, strak aantrekken [arcum; vincula; retia; habenas; chordam; barbiton de snaren op de luit spannen, de luit stemmen];
- 2. (uit)spannen: (a) (zeilen) uitzetten, ontvouwen; (b) (tenten) opslaan [tabernaculum]; oprichten [cubilia]; (c) (uit)strekken, uitspreiden [manūs ad caelum; bracchia caelo, matri naar; ramos; ad sidera palmas]; (d) (poët.) verlengen, rekken [noctem sermone]; (e) ~ insidias een hinderlaag leggen;
- 3. (aan)reiken, aangeven, toesteken [parvum Iulum patri; vincula alci omdoen; munera petens pacem; metaf. opem amicis];
- 4. (poët.) richten, sturen, mikken, projectielen afschieten [lumina ad caelum; pariter oculos telumque; sagittas arcu; spicula cornu; iter, cursum, fugam (naar: ad; in m. acc.); cursum ex acie in Capitolia]; II. intr.
- 1. (milit.) (a) (in tenten) gelegerd zijn, ingekwartierd zijn [in iisdem hibernis; in campis; Lugduni; sub, in vallo]; (b) (postklass.) zich (in slagorde) opstellen [ante, post signa];
- 2. snellen, gaan, trekken, marcheren, zeilen [in Latium; ab classe ad urbem; ad aedes; per aethera; (poët. alleen m. acc.: naar) haec limina]; ➤ unde venis et quo tendis?;
- 3. (poët.; postklass.) (vijandel.) afstormen op, zich werpen op [in hostem];
- 4. (metaf.) streven naar, uit zijn op (m. ad; zelden m. ut, ne, inf. of aci.) [ad maiora; ultra nog verder streven]; ➤ quorsum haec tendunt waarop doelt dit?;
- 5. zich aangetrokken voelen tot (m. ad) [ad Carthaginienses; ad suum; ad societatem Romanam];
- 6. zich inspannen, zijn best doen [magnā vi; acrius; in obtinendo iure]; (m. ut, ne; zelden m. inf. of aci.); ➤ quid tendit waarom mat hij zich af?;
- 7. vechten, strijden [vasto certamine]; (m. contra of adversus) tegenstand bieden aan, tegenwerken;
- 8. (poët.; postklass.) zich uitstrekken, reiken; ➤ Portae Caspiae quae per Iberiam in Sarmatas tendunt; stomachus tendit ad ventrem.
伸開。張開。立帳房。偏向。向。送進。往。志向。謀。求。專務。设套。爭。逆。— arcum 拉弓。— barbiton 调和琵琶。— manus in caelum 舉手。— insidias {} — retia {} — munera 送禮物。— ad eum 向彼。— ad altiora 求再登高。Tenes haec quorsum tendant? 汝曉否此等有何趣向。
Suggest a Translation
See an image
- 2 TA-, to stretch, make tense, stretch out, spread out, distend, extend: plagas: quia non rete accipitri tennitur, T.: retia cervis, O.: arcum, keep bent, H.: tendere doctior arcūs, O.: vela, swell, V.: cubilia, spread, H.: tenta ubera, distended, H.—Of tents, to spread out, pitch, erect: praetorium, Cs.—To stretch out, present, offer, reach, extend: manūs ad templa: bracchia caelo, O.: ad legatos supplices manūs, Cs.: vobis manūs: supinas manūs, L.: dexteram Italiae, reaches: civibus lucem ingeni sui, to tender: patri Iulum, hold out, V.—To aim, direct, shoot, drive: Quo tendant ferrum, V.: sagittas Arcu, H.: spicula cornu, V.—To string, tune: barbiton, H.—Fig., to lay, contrive, devise: insidiae tenduntur alicui, are laid.— To press, strain: ultra Legem tendere opus, i. e. press to extravagance, H.: Aestivam sermone benigno noctem, protract, H.—Of a way or course, to direct, pursue, turn, wend: iter ad naves, V.: unde et quo cursum, L.—To direct oneself, hold a course, aim, strive, go, move, march, drive, tend, bend: Venusiam: cursuque amens ad limina tendit, V.: ad castra, L.: unde venis? et Quo tendis?H.—To extend, stretch, reach: (via), quae sub moenia tendit, V.—To set up tents, be under tents, be encamped, encamp: sub vallo, Cs.: legio latis tendebat in arvis, V.: in angusto, L.: laxius, Cu.— Fig., to aim, strive, be directed, be inclined, tend: ad reliqua alacri animo: ad altiora, L.: ad eloquium, O.: cum alii alio tenderent, L.: Non dices, quorsum haec tendant, tend, H.—To be persistent, make exertion, exert oneself, strive, endeavor, contend, struggle: miles tendere inde ad iurgium, persists, T.: vasto certamine tendunt, V.: videt Catilinam magnā vi tendere, S.: patres, adversus quos tenderet, L.: senatu minus in praeturā tendente, making less opposition in the case of the praetorship, L.: quid tendit? cum efficere non possit, ut, etc., what does he strive for?: nihil illi tendere contra, V.: manibus tendit divellere nodos, V.: Ire foras tendebat frustra, H.: captae civitati leges imponere, L.: aqua tendit rumpere plumbum, H.
-
…eo oppido Caesar cum exercitu circiter milia passuum V abesset, omnes maiores natu ex oppido egressi manus ad Caesarem tendere et voce significare coeperunt sese in eius fidem ac potestatem venire neque contra populum Romanum armis contendere. Item ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, dubiis ne defice rebus, diva parens. Sic effatus vestigia pressit, observans quae signa ferant, quo tendere pergant. Pascentes illae tantum prodire volando, quantum acie possent oculi servare sequentum. Inde ubi venere ad fauces…
Vergil, Aeneid
-
…crebris micat ignibus aether, praesentemque viris intentant omnia mortem. Extemplo Aeneae solvuntur frigore membra ingemit, et duplicis tendens ad sidera palmas talia voce refert O terque quaterque beati, quis ante ora patrum Troiae sub moenibus altis contigit…
Vergil, Aeneid
-
…militis et boni imperatoris officia simul exsequebatur. Petreius ubi videt Catilinam, contra ac ratus erat, magna vi tendere, cohortem praetoriam in medios hostis inducit eosque perturbatos atque alios alibi resistentis interficit. Deinde utrimque ex lateribus ceteros…
Sallust, Catilina
-
…proque toro terrae non semper gramen habenti incubat infelix limosaque flumina potat. Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, et conata queri mugitus edidit ore pertimuitque sonos propriaque exterrita voce…
Ovid, Metamorphoses
-
…aves, ubi frigidus annus trans pontum fugat, et terris immittit apricis. Stabant orantes primi transmittere cursum, tendebantque manus ripae ulterioris amore. Navita sed tristis nunc hos nunc accipit illos, ast alios longe submotos arcet harena…
Vergil, Aeneid
-
…ego sum laudi, non natus idoneus armis hanc me militiam fata subire volunt. at tu seu mollis qua tendit Ionia, seu qua Lydia Pactoli tingit arata liquor ; seu pedibus terras seu pontum carpere remis ibis, et…
Propertius, Elegies
-
…Ad hoc mulieres, quibus rei publicae magnitudine belli timor insolitus incesserat, adflictare sese, manus supplices ad caelum tendere, miserari parvos liberos, rogitare omnia, omni rumore pavere, superbia atque deliciis omissis sibi patriaeque diffidere .…
Sallust, Catilina
-
…incubat infelix limosaque flumina potat. Illa etiam supplex Argo cum bracchia vellet tendere, non habuit, quae bracchia tenderet Argo, et conata queri mugitus edidit ore pertimuitque sonos propriaque exterrita voce est. Venit et ad ripas ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…illius arma, hic currus fuit ; hoc regnum dea gentibus esse, si qua fata sinant, iam tum tenditque fovetque. Progeniem sed enim Troiano a sanguine duci audierat, Tyrias olim quae verteret arces ; hinc populum late…
Vergil, Aeneid