territo
territo, to put in terror, frighten, affright, alarm, terrify
territō, 1, freq. a.: to fill with alarm; affright, alarm, 4.187. (terreō)
terrĭto, āre, v. freq. a. [terreo],
- to put in terror, to frighten, affright, alarm, terrify (class., but perh. not in Cic.): aliquem verbis, Plaut. Most. 3, 1, 80 (611): aliquem morte, id. Bacch. 4, 8, 44 (885): pavor territat mentem animi, id. Ep. 1, 1, 4 (4): aliquem territare metu, Caes. B. G. 5, 6: aliquem supplicio, id. ib. 7, 63: audacter territas, humiliter placas, * Auct. Her. 4, 20, 28: alias (civitates) territando ... alias cohortando, Caes B. G. 5, 54: magnas territat urbes, Verg. A. 4, 187; cf. Plaut. Cas. 2, 5, 5 (313); id. Curc. 4, 4, 12 (568); 5, 3, 35 (713); Ter. And. 761; Caes. B. G. 5, 57; Liv. 8, 28, 3; Stat. Th. 3, 322.
territo, āvī, āre (Intens. v. terreo), schrecken, erschrecken, in Schrecken setzen, a) v. leb. Wesen: magnas urbes, Verg.: principes civitatis, Caes.: consules, Romanos, Liv.: feroces, Fronto: ultro ex stationibus ac vigiliis hostem, Liv. – m. Abl., alqm istis verbis, Plaut.: alqm morte, Plaut.: alqm supplicio, Caes.: alqm metu, Caes.: alqm minis, Liv.: nervo et vinculis corpus liberum, Liv. – absol., sub castris eius vagabatur alias colloquendi alias territandi causā, Caes. b.G. 5, 57, 3. – b) v. Lebl.: pavor territat mentem animi, Plaut.: tribuncium domi bellum patres territat, Liv.: aves etiam inanis fundae sonus territat, Sen.
terrĭtō, (11) āvī, āre (terreo), tr., frapper dʼeffroi violemment, effrayer, épouvanter : Cæs. G. 5, 6, 5 ; 7, 63, 4, etc. || [abst ] Cæs. G. 5, 57, 3.
territō —, —, āre, freq.
- terreo, to put in terror, frighten, affright, alarm, terrify: horum supplicio dubitantes territant, Cs.: urbīs, V.: (adulescentem) minis, L.: ita me miseram territas, T.