About
Menu

territare

territare [CL] 1 to constrain or inhibit by (constant) fear, terrorize, overawe. oppugnatione diurna ~ans, egrediendi facultatem penitus interclusit W. Poit. I 9; imperatoris satellites, qui tunc secundo Romam armis ~abat W. Malm. GP I 68; civilitate demulcens bonos, austeritate ~ans reos Ib. V 271; 1167 nostra ‥ et nostrorum proscriptione, et aliorum vexatione et damnis, sic rex ille terruit et ~at universos ut nullus eo sciente audeat nostri meminisse in bonum Becket Ep. 331. 2 to terrify, fill with (constant) fear. homines in urbibus horribili stridore ~ans [v. l. terrens] Lib. Monstr. I 42; dum in conspectu omnium regium equum ascendit, terra dat motum, ~at exercitum totum Pass. Æthelb. 4; cuncta peccata mea, quae ~ant, quae sollicitant, quae gravant animam meam Anselm (Or. 13) III 52; nota sue virtutis spetie alienos ~ans et suos corroborans W. Malm. GR II 121; maligni illi ‥ minis auras ~are Ib. II 201; sicut mare ‥ solita ‥ fluctuatione et instabilitate navigantes ~at Ord. Vit. IV 12 p. 251. 3 (in gl.) to terrify frequently. ~are, frequenter terrere Osb. Glouc. Deriv. 592.

Saved

Recent