tinellus
si ibi plures [(cotmanni ] fuerint, cum cupa et ~o debent braciare cum visu episcopi
S. B. occidit Ricardum ‥ quodam ~o
G. percussit eum quodam tynello in fronte ita quod statim obiit
cuva apreciatur ij d., ~us apreciatur ad obolum(
percussit dictum Robertum cum uno baculo viz. ~o ad portand' oler'(
ipsum percussit cum uno ~o de arable
[] ~o A. W. ‥ struck the King's Beam ‥ thrice with a large cowlstaff
Item, sit in exercitio officii dictæ coquinæ unus cocus pro persona dictæ Dalphinæ, et cocus unus alter pro Tinello.Ibid. pag. 606. col. 1 :
Item ordinamus quod prædictus magister hospitii teneat de gentibus dictæ Dalphinæ Tinellum suum ad partem, etc.Statuta Cisterc. ann. 1390. tom. 4. Anecd. Marten. col. 1520 :
In palatio et Tinello domini nostri Papæ et domibus RR. Cardinalium... dum in ordine legitur in ecclesia, capitulo, collatione et refectorio, etc.Adde Museum Ital. Mabillonii tom. 2. pag. 476. 487. 528. 541. Testamentum Cardinalis Ambian. apud Gothofredum ad Carolum VI. pag. 760. Concilium Dertus. ann. 1429. tom. 3. Concil. Hispan. pag. 655. et 656. Itinerarium Adriani VI. PP. tom. 3. Miscell. Baluz. pag. 399. 438. etc.
Tineleadem notione dixerunt etiam nostri. Regnerius Satyra 6.
Le Sommelier en haste est sorti de la cave ; Déià monsieur le maistre et son monde se lave. Treve avecque l'honneur. Je m'en vais tout courant, Decider au Tinel un autre different.
Aula magna vulgariter vocata lo Tinel, in Inventar. ann. 1476. ex Tabul. Flamar. Vide Historiam Dalphinatus tom. 1. pag. 366.
Tinocum Academicis Cruscanis, sed a
Tin, Tin, seu Tintinnabuli sono, quo convocantur ad refectionem, deducunt, unde primum dictum fuerit
Tintinellum, vel
Tintinellus, deinde
Tinellum, vel
Tinellusper syncopen. Malim a
Tino; ut enim nos
Vaisseaude vase dicimus, ac de loco ampliori v. g. aula, ecclesia, etc. sic Italos
Tino, vel
Tinellode utroque dixisse probabile est. Pro vase legitur in Statutis Montis-regalis pag. 313 :
Item pro quolibet Tinello, cibrio, et situla magna. sol. den. sex.Vide Tina 2. Tenellus, et Menagium in Orig. Ital. et Gall. Tertium hujus vocis etymon indicat Joh. Loccenius, ut mox dicitur in Tinnulus.
Cum afferrent dicti supplicantes de hujusmodi domo et torculari..... unam calderiam plenam dicti vini cum uno baculo seu Tinello, ut moris est, nec haberent baculum, cutellum, gladium seu quævis arma, nisi solum dictum Tinellum, etc.Aliæ ann. 1351. in Reg. 80. ch. 709 :
De quodam baculo, vocato Tinel, super capud taliter et ita horribiliter percusserunt,Aliæ ann. 1374. in Reg. 106. ch. 305 :etc.
L'un d'iceulx trois prist un Tinel à porter et raporter seaulx au puis, etc. Baston sans fer, que l'on dit levier ou Tinel,in aliis ann. 1403. ex Reg. 158. ch. 134.
Un Tine à porter vin,in aliis ann. 1388. ex Reg. 133. ch. 188.
Thygnel,in aliis ann. 1441. ex Reg. 176. ch. 78 :
Tynau ou baston de plain poing, de quoy on porte les ances ou temps de vendenges,in Lit. ann. 1465. ex Reg. 202. ch. 32.
Tineul,inter arma recensetur, in Poem.
de VacceMS. :
ConferMachues portent et grans peuls, Fourches ferrées et Tineuls.
Tina 2.
Tinello, ubi comedunt famuli, adeoque idem quod vulgare
Valetaille, est quippe vox contemptus,
Tinardaille, in Lit. remiss. ann. 1401. ex Reg. 156. ch. 451 :
Lésquelx Galois et Tourbier commencerent à dire : .... N'avez vous oy de l'orde Tinardaille, brénaille, qui nous veulent compter leurs œufs ?